<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
<channel>
	<title>Manager Online Top Blogs</title>
	<link>http://www.manager.co.th</link>
	<description>Manager Online : Top Blogs</description>
	<image>
		<title>Manager Online</title>
		<width>216</width>
		<height>75</height>
		<link>http://weblog.manager.co.th</link>
		<url>http://weblog.manager.co.th/images/top_head_01.gif</url>
	</image>
	<item>
		<title>บันทึกด้วยกลิตเตอร์</title>
		<guid isPermaLink="false">60163</guid>
		<link>http://www.mastonline.com/publichome/Beconscious/</link>
		<pubDate>6/29/2008 1:45:00 PM</pubDate>
		<description>






</description>
	</item>
	<item>
		<title>สดุยดอเลย</title>
		<guid isPermaLink="false">60162</guid>
		<link>http://www.mastonline.com/publichome/prajapivat/</link>
		<pubDate>6/24/2008 1:05:00 PM</pubDate>
		<description>






*******
Best View with Firefox , Flock , Netscape , Opera 
Poor Visibility with IE Browser and Compartible Browser
..... HaahhhhhhhhhhAH 



</description>
	</item>
	<item>
		<title>...[1]</title>
		<guid isPermaLink="false">60158</guid>
		<link>http://www.mastonline.com/publichome/amseen/</link>
		<pubDate>6/23/2008 8:26:00 PM</pubDate>
		<description>&amp;nbsp;&amp;nbsp; </description>
	</item>
	<item>
		<title>ดอกไม้..กลางซอย 43 ;-)</title>
		<guid isPermaLink="false">60157</guid>
		<link>http://www.mastonline.com/publichome/amseen/</link>
		<pubDate>6/22/2008 5:26:00 PM</pubDate>
		<description>--------------------------------------------เป็นทางผ่านที่ต้องเดินเข้าซอย....&amp;nbsp;ดอกไม้หน้าพระตำหนัก&amp;nbsp;[&amp;nbsp;Le Dix Palace&amp;nbsp; ]ในตอนเช้า..ฉันจะเห็นคุณยายท่านหนึ่ง อายุราว ๆ 90 ปีนั่งอยู่ตรงเก้าอี้หน้าพระตำหนักเกือบทุกวัน...(ไม่รู้เหมือนกันว่าคุณยายเป็นใคร~!@#$%) พระตำหนักดูเงียบเหงา..แต่ก็ยังมีเจ้าหน้าที่ดูแล รวมทั้งต้นไม้ ดอกไม้หน้าตำหนัก ซึ่งส่วนใหญ่มีสีขาว&amp;nbsp;ยังสดชื่น ร่มรื่นสายตา ยามเดินผ่าน ฉันเองถ้ามีเวลาก็นั่งเก็บรูปเล่นบริเวณนี้ ก่อนทำงาน บางครั้งยืนจีบกับดอกไม้ ดอกเล็ก ๆ นานสองนานจนยามหน้าพระตำหนักยิ้ม ;-)ในซอยนี้มีโรงเรียนเตรียมอนุบาล ของเด็กเล็กนานาชาติ...เช้า ๆ จะมีพ่อแม่ผู้ปกครองทะยอยมาส่งลูก ส่วนใหญ่จะเป็นเด็กญี่ปุ่น เกาหลี&amp;nbsp; อืมเห็นเด็ก ๆ แล้วน่ารัก...สดใสดีมีแม่ลูกคู่หนึ่งเป็นคนญี่ปุ่น เธอเดินมาส่งลูกทุกตอนเช้า เพราะเธออยู่คอนโดเลยที่ทำงานฉันไป และมักจะเดินสวนทางกับฉัน ...ฉันเองก็จะเอ๋..&amp;nbsp;Morning&amp;nbsp;กับลูกชายวัย3 ขวบของเธอเกือบทุกวัน และดูเธอเองก็เป็นมิตรกับคนต่างชาติอย่างฉัน ส่งยิ้มให้ฉันเกือบทุกครั้งเช่นกันทั้งที่เราเองก็แทบไม่เคยได้สื่อสารด้วยคำพูด...อาโน&amp;nbsp;...&amp;nbsp;&amp;nbsp;[คาดเดาว่า เธอคงจะคุยได้แต่ภาษาตัวเอง...และคิดว่าคงจะสื่อสารกันลำบากเป็นแน่.. ส่วนฉันก็เช่นเดียวกันไม่ต้องพูดถึง ...ชาตินิยมยิ่งกว่าเธอ ;-)&amp;nbsp;อิอิ ]-----------------------Land Of Smiles ;-)</description>
	</item>
	<item>
		<title>When You're Gone_The Cranberries :::</title>
		<guid isPermaLink="false">60160</guid>
		<link>http://www.mastonline.com/publichome/Beconscious/</link>
		<pubDate>6/19/2008 12:45:00 PM</pubDate>
		<description>


เอาเพลงนี้ไปแปะแถมให้น้อง Sazzie Beyonce' แล้ว
Baron Mayonnaise แกก็มาโยนทิ้งไว้ที่หน้าบล็อกใหม่
ไอ้บล็อกเรารึก็ สามวันดีสี่วันไข้ ... คนใช้บล็อกโพสต์
ไม่ได้มาสี่ห้าวันแล้ว ...... เลยไปตระเวนอยู่ที่บล็อกอื่นก่อน
ไม่ได้มาหลายวัน และไม่รู้ว่าที่โพสต์นี้ จะขึ้นไหม ....

เอาเป็นว่า ทดลองโพสต์ ก็แล้วกันนะ ถ้าไม่ขึ้นที่นี่ก็จะเอาไป
อัพที่อื่น .... มีที่เล่นหลายที่ เฮอะๆๆๆๆๆๆๆๆเหอะๆๆๆๆๆๆ



สัญลักษณ์ของยมทูต นี่ก็เหมือนกัน ช่วงนี้ติดใจมาก
ไม่รู้จะแวะมาทักทายคนเขียนบล็อกนี้เมื่อไหร่ ....
ถ้าเจอกัน จะเป็นอย่างไรนะ ........ อึมมมมม ....
04190608

 

</description>
	</item>
	<item>
		<title>Daddy 's Plane</title>
		<guid isPermaLink="false">60159</guid>
		<link>http://www.mastonline.com/publichome/prajapivat/</link>
		<pubDate>6/17/2008 9:15:00 PM</pubDate>
		<description>






02170608
</description>
	</item>
	<item>
		<title>เย็นสบาย สบาย  ;-)</title>
		<guid isPermaLink="false">60156</guid>
		<link>http://www.mastonline.com/publichome/amseen/</link>
		<pubDate>6/15/2008 8:26:00 PM</pubDate>
		<description>&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbspบ่าย ๆ อากาศดี... ไม่ได้ตั้งใจจะมาปั่นจักรยานที่สวนรถไฟฯ ..มานอนเอาฤกษ์เอาชัยเสียมากกว่า  เอ้ย..มานั่งเล่น รับลมเย็น ๆ สบาย ๆ ต่างหากละจ๊ะ..ก็มากับมิตรสหายกันอยู่หลายครั้ง  ก็เท่าที่ใจอยากจะมา...มาชาร์ตแบตให้ตัวเอง ;-)[ครั้งนี้ ..สภาพอากาศครึ้มฟ้าครึ้มฝน และดูทำท่าจะตกหลายครั้ง  ท้องฟ้าและรอบ ๆ ตัว เลยดู ทึม ๆ เทา ๆ ไปซักหน่อย... ไม่มีแสงให้ได้เก็บดอกไม้สวย ๆ ซักเท่าไหร่..ก็เลยมีปรับแสงผิดเพี้ยนเล็กน้อยถึงปานกลาง เดี๋ยวมืดเดี๋ยวสว่าง  งานนี้ก็เลยหาพระเอก นางเอก ที่สีสันสดใสไม่ได้ดั่งใจ...รูปส่วนใหญ่เลยออกไปในแนว Under !!??? &amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbspอ้อ....แต่สำหรับวันนี้ ก็มีนางเอกกางร่มลายสก๊อต มาร่วมเป็นแบบให้อยู่สองสามภาพ ...ขอบคุณสำหรับวันดีดีในวันหยุดจ้า ;-) ] ;-)</description>
	</item>
	<item>
		<title>ไหว้พระ...ย่านฝั่งธนฯ ;-)</title>
		<guid isPermaLink="false">60155</guid>
		<link>http://www.mastonline.com/publichome/amseen/</link>
		<pubDate>6/15/2008 10:00:00 AM</pubDate>
		<description>เช้าวันอาทิตย์สดใส....ไปไหว้พระที่วัด  ;-)ชีพจรลงเท้า..แถวย่านน้ำฝั่งธนฯ..;-)ทำมาหากิน...อยู่กับวัด!!??. ;-)สาว ๆ ซื้อปลา จากไหน!!?? มาปล่อย ;-) คุณยายนั่งรอคนมาซื้ออาหารนก,อาหารปลา ;-)มะรุมมะตุ้มกินอาหารจากผู้ใจบุญอยู่ตรงท่าน้ำ ;-)แล้วคนนี้มาทำอะไรจ๊ะ!!??  ;-) &amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;วันนี้ตื่นนอนแต่เช้า...ไปวัดแถวฝั่งธนฯ ก็ไปมาย่านนี้หลายครั้งอยู่เหมือนกัน ด้วยสหายเป็นศิษย์เก่าสตรีจิงกาเบล นัดทีไร ก็ต้องท่าช้าง-วังหลัง [เธอเองก็ชำนาญย่านนี้  หรือว่าเธอเป็นจิ๊กกี๋อยู่วังหลัง.. ;-)] เธอเคยพาไปไหว้พระย่านฝั่งธนฯมาหลายวัด แต่ละวัดก็อยู่ไม่ไกลกันมากนัก วันนี้ถ้าตระเวณไปทุกวัดก็คงไม่ไหว...เพราะความตั้งใจคือมาไหว้พระวัดระฆังจ๊ะ ..;-)[ เข้าวัด ทำบุญตักบาตร ไหว้พระ สดับรับฟังธรรมเทศนา สำรวมกายใจ จิตใจสงบ ขึ้นมาบ้าง......ชีวิตเวียนว่าย ตาย เกิด.....ตัวเรานี้ ย่อมหนีไม่พ้นวัด!! ]</description>
	</item>
	<item>
		<title>ก่อนนอน Zz-_-ZZzz</title>
		<guid isPermaLink="false">60153</guid>
		<link>http://www.mastonline.com/publichome/amseen/</link>
		<pubDate>6/14/2008 9:50:00 PM</pubDate>
		<description>&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;เหมือนรอคอยวันแห่งความสุข...ที่จะมาเยือนในวันพรุ่งนี้ ;-)&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;ช่วงเวลาดีดีที่ยังไม่รู้สึกว่าง่วง ...........&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;ก่อนนอน ...ทำอะไรดีน๊า~!@#$%^&amp; !!??&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; ดูดฝุ่นห้อง ล้างห้องน้ำ ปัดกวาดเช็ดทำความสะอาดห้องเวลานี้ !!&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;ได้เหงื่อดีเหมือนกัน..รู้สึกว่าห้องสะอาดดูดีขึ้นนะ..หรือว่าที่ผ่านมา~!@#$%!!  ;-)&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของน้ำมันหอมระเหย...รู้สึกผ่อนคลาย หายเมื่อยล้า.. ;-)&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;อืม.. แต่ตอนนี้ชักจะง่วงแล้วละซิ....ไปนอนก่อนนะเจ้าบันทึกเล็ก  ๆ ของฉัน ;-)&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;พรุ่งนี้ตื่นสายได้..เอ๊ะไม่ได้ซิ..มีนัดแต่เช้า ;-).หลับฝันดีจ๊ะ !  Zzz-_-ZZz 

</description>
	</item>
	<item>
		<title>หยดน้ำ : พลาสติก</title>
		<guid isPermaLink="false">60152</guid>
		<link>http://www.mastonline.com/publichome/amseen/</link>
		<pubDate>6/13/2008 12:26:00 PM</pubDate>
		<description></description>
	</item>
	<item>
		<title>The Honeycombs ::: Have I The Right?</title>
		<guid isPermaLink="false">60154</guid>
		<link>http://www.mastonline.com/publichome/prajapivat/</link>
		<pubDate>6/12/2008 8:45:00 PM</pubDate>
		<description>






Help Meeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee
ช่วยด้วยยยยยยยยยย ผมติดดดดดดดกรอบบบบ

04120608
</description>
	</item>
	<item>
		<title>ใต้ฟ้าเดียวกัน:ต่างเป็นหนึ่ง</title>
		<guid isPermaLink="false">60151</guid>
		<link>http://www.mastonline.com/publichome/amseen/</link>
		<pubDate>6/12/2008 7:00:00 PM</pubDate>
		<description>...ตอนเด็ก ๆ ฟังเพลงของ [ปู คัมภีร์ - แก้ว ลายทอง ] สะดุดหูกับประโยคเหล่านี้..!!???....อาจจะแฝงความรู้สึกของตัวเองบางอย่าง... กับสิ่งรอบข้างที่พบเจออยู่ในเวลานี้ก็ได้.....และดูเหมือนว่าอาทิตย์นี้ ตัวเองจะเขียนบล็อคบ่อย จนรู้สึกแปลก ๆ ..;-)....เก็บกดหรือเปล่าเนี่ยยย อิอิ.....ผ่อนคลาย คลายเครียดละกันเนาะ ;-)ต่างอยู่ใต้ฟ้าเดียวกัน ตะวันนั้นมีดวงเดียวใบไม้ที่ไหนก็สีเขียว  เลือดคนมันสีเดียวกันแตกต่างเพียงรายละเอียด แล้วใจรังเกียจเดียดฉันท์หัวใจก็มีเเหมือนกัน  ทุกคนเป็นได้แค่คน......~!@#$%^&amp;*ในวันที่ฟ้าหม่น..ฝนตก (เกือบทุกวัน ;-) รักษาสุขภาพกันทุกคนค่ะ ;-) บอกใครละเนี่ยยย ..!!?? ที่นี่มันเงียบแปลก ๆ ดีนะ ~!@#$%^&amp;*;-)</description>
	</item>
	<item>
		<title>สหาย : ลูกสาวชาวนา ;-)</title>
		<guid isPermaLink="false">60149</guid>
		<link>http://www.mastonline.com/publichome/amseen/</link>
		<pubDate>6/11/2008 8:26:00 PM</pubDate>
		<description>&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;วันนี้สหายของข้าพเจ้า โทรเข้ามาแซวเล่น ~!@#$%^&amp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;ว่าข้าพเจ้ามาเกิดคึกคัก..ขยัน Up  blog ถี่ซะ..หรือว่าเป็นอะไรหรือเปล่า!;-)&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;จริง ๆ ดูเหมือนเธอจะรู้ว่าฉันคงจะเครียด.... หรือไม่สบายใจ ;-) &amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;ฉันเองก็แค่ อยากจะเขียนอะไรก็เขียนที่อยากเขียน ก็เท่านั้นเอง&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;การเขียนก็เป็นการระบายอย่างนึง...ช่วยทำให้รู้สึกดีมีความสุขได้ ;-)&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;ช่วงนี้เศรษฐกิจไม่ดี ข้าวยากหมากแพง รัดเข็มขัดตัวเองแน่น ๆ นะจ๊ะ ;-)&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;อ้าว !! ฟังเพลงดีกว่า !@#$%^&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;Up load เพลงกันให้สนุก เพลงอะไรละเนี่ยยย!!!..&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; เพื่อให้มั่วเข้ากับเรื่องที่เขียนจั๊กหน่อย อิอิ ;-)</description>
	</item>
	<item>
		<title>I'm Into Something Good !!</title>
		<guid isPermaLink="false">60150</guid>
		<link>http://www.mastonline.com/publichome/prajapivat/</link>
		<pubDate>6/11/2008 12:15:00 PM</pubDate>
		<description>




 


















</description>
	</item>
	<item>
		<title>A Little Smile;-)</title>
		<guid isPermaLink="false">60147</guid>
		<link>http://www.mastonline.com/publichome/amseen/</link>
		<pubDate>6/10/2008 8:26:00 PM</pubDate>
		<description>======================= SMS สั้น ๆ ~!@#$%^&amp; ข้อความเหล่านั้นดูมีชีวิตชีวา...... ร่าเริงมองโลกในแง่ดี เหมือนกับคนส่ง ;-)คล้าย ๆ กับว่า.......ข้อความมีชีวิต วิ่งล้อมรอบตัวฉัน... อยู่เป็นเพื่อนกันในวันอ่อนล้า....ฉันไม่รู้ตัวเหมือนกัน...ว่าแอบเผลอยิ้มเล็ก ๆ  ;-) ให้กับตัวเองตั้งแต่เมื่อไหร่ !!??;-) =======================  </description>
	</item>
	<item>
		<title>[BOND]</title>
		<guid isPermaLink="false">60146</guid>
		<link>http://www.mastonline.com/publichome/amseen/</link>
		<pubDate>6/9/2008 8:26:00 PM</pubDate>
		<description>...วันนี้มาด้วยเรื่องดนตรีอีกล่ะ...~!@#$%^&amp;;-)...หลายๆ  อาจจะมีนักดนตรีเครื่องสาย นักไวโอลินในดวงใจ สำหรับฉันเองแล้วก็ฟังได้หมด ชอบหลายคนค่ะ  ไม่ว่าจะเป็น Sharon วง The Corrs  ที่มีเพลงซึ้ง ๆ เพราะ ๆ อย่าง Runaway,Radio,What can i do หรือสาวน้อย  Vanessa Mae ;-) หรือคนอื่น ๆ ฯลฯ...แต่จะชอบดูเป็นพิเศษ กับบันทึกการแสดงสดของวงนี้ค่ะ &quot;Bond&quot; อาจเป็นเพราะ 4 สาวนี้  ทำให้ตรึงคนดูอย่างฉันจนไม่อยากลุกไปไหน จากหน้าจอทีวี ;-)  [ Haylie Ecker :ไวโอลิน 1],  [ Eos :  ไวโอลิน 2]  [Tania Davis : Viola ] ,[Gay – Yee Westerhoff : Cello ]...ฉันชอบการเคลื่อนไหว อารมณ์ ความร่าเริงสดใส การเล่นบนเวที ที่ฉันเห็นพวกเธอเล่นอย่างสนุก เข้าขากันดีกับเพื่อน ๆ   ฉันซึ่งเป็นคนดูเอง ก็ยังมีอารมณ์ร่วม นั่นคือสนุกเคลิบเคลิ้มไปกับพวกเธอด้วย  อาจจะแปลกอยู่เหมือนกัน...ถ้าว่างก็จะชอบฟัง และชอบดูดนตรี   ใน blog ของฉันเอง ก็เขียนเรื่องเกี่ยวกับดนตรีบรรเลง, คลาสสิก ดนตรีไทย ดนตรีสากล ไป 3-4 เรื่อง ได้แล้วมั๊ง คล้าย ๆ บำบัดความชอบของตัวเอง...ส่วนตัวนักร้องก็คงจะนับไม่ถ้วนเช่นเดียวกัน  ;-)...ถ้าจำไม่ผิด พวกเธอเคยมาเล่นที่ อาคาร BEC Hall สวนลุมไนท์บาร์ซาร์ เมื่อปี 2546  [ Bond Shine Live In Bangkok ] ฉันเคยดูบันทึกการแสดงสดของพวกเธอผ่านวีซีดี ....และบางครั้งก็ผ่านเว็บ youtube ที่พวกเธอไปเล่นยังสถานที่ต่าง ๆ   ;-).... ถ้ามาเมืองไทยอีก จะยอมแคะกระปุกออมสินไปดูพวกเธอเล่นซักครั้ง อิอิ ;-)..ประวัติบางส่วนของ 4 สาว จากบอร์ดนี้  ;-)----&gt;BOND </description>
	</item>
	<item>
		<title>ฟ้าฝน..</title>
		<guid isPermaLink="false">60143</guid>
		<link>http://www.mastonline.com/publichome/amseen/</link>
		<pubDate>6/8/2008 10:26:00 AM</pubDate>
		<description>...วันนี้แดดจ้ากำลังดีในวันตื่นสาย.......ราวเที่ยง ๆ ท้องฟ้ามืดครึ้มไปทั่วบริเวณ  เสียงฟ้าร้องคำรามกราดเกรี้ยวราวกับโกรธแค้นผู้ใด...น่ากลัวดี...เม็ดฝนน้อยใหญ่ โปรยสายลงมาอย่างไม่ลืมหูลืมตา..เสมือนว่าแผ่นดินนี้ขาดความชุ่มฉ่ำมายาวนานนัก (ก็เลยตกหนักเป็นช่วง ๆ อย่างไม่รู้จักเวลา;-) หลังฝนโปรย..!@#$%^&amp; ...แต่ก็ดีนะ....อากาศอบอ้าว..แปรเปลี่ยนเป็นความเย็นสบายเข้ามาแทนที่ ...อย่างน้อยคืนนี้ก็คงหลับสบาย  พัดไล่ไอร้อนไปจากห้องได้บ้าง... ;-)      

</description>
	</item>
	<item>
		<title>กลิ่นจาง</title>
		<guid isPermaLink="false">60144</guid>
		<link>http://www.mastonline.com/publichome/amseen/</link>
		<pubDate>6/7/2008 8:26:00 PM</pubDate>
		<description>- - - - - - - ~!@#$$%^&amp;* - - -- - - - - - 
 </description>
	</item>
	<item>
		<title>เมนูพิเศษ : ซุปไข่สาหร่าย ;-)</title>
		<guid isPermaLink="false">60145</guid>
		<link>http://www.mastonline.com/publichome/amseen/</link>
		<pubDate>6/6/2008 8:26:00 PM</pubDate>
		<description>...วันนี้มีเมนูพิเศษมาให้ชิมกันค่ะ ...ทำเองกับมือ...จะเรียกว่าเป็นฝีมือชิ้นโบว์แดงก็ได้ แหม !@#$%^&amp;...อาจจะยุ่งยากในการทำซักเล็กน้อยในกระบวนการทำ...นั่นคือฉีกซอง เทน้ำร้อนลงไป รอ 1 นาทีก็ทานได้แล้วค่ะ ;-)  ...หากว่าเคยกินไข่ตุ๋น แกงจืดไข่ เต้าหู้ไข่ ก็คงจะคล้าย ๆ กัน โดยปกติเป็นคนชอบกินแกงจืด รสชาติกลมกล่อม ที่สำคัญชอบน้ำซุปที่ใสค่ะ ;-)...งานนี้เลยได้น้ำซุปใส ๆ อย่างที่ชอบ &quot;ซุปไข่-สาหร่าย&quot; หาซื้อได้ตามร้านสะดวกซื้อ หรือในห้าง  ในซองก็จะบรรจุซุปไข่กึ่งสำเร็จรูป สาหร่าย พอเทน้ำร้อนลงไปก็จะยุ่ย หน้าตาหน้าก็เป็นอย่างในรูป  จะเติมผักตำลึง ฝักหวาน ผักใบเขียว เต้าหู้ไข่ หรือเนื้อสัตว์ลงไปด้วยก็ได้ค่ะ(ถ้าใส่ผัก น้ำซุปจะหวานเป็นธรรมชาติ;-)... แต่ด้วยไม่ได้ใส่อะไรเพิ่มเติม  ชิมดูแล้ว... รสชาติจืดสนิท คงเป็นลูกศิษย์หมึกแดงไม่ได้...;-)...ก็เลยต้องเติมเกลือลงไปเล็กน้อย หรือจะปรุงด้วยซุปก้อน หรือรสดี เพื่อเพิ่มรสชาติก็ได้ค่ะ (ใส่ผงชูรสเยอะไม่ดีจ้า ;-) กินกับข้าวสวยร้อน ๆ +น้ำพริกปลาทู+ผักจิ้ม ซดน้ำซุปคล่องคอดี;-P...มีคนบอกว่าเป็นเมนูลดน้ำหนักได้...อันนี้ก็ไม่ได้มาลดน้ำหนักแต่อย่างใด ถ้าเพิ่มน้ำหนักได้คงจะกินทุกวัน ช่วงนี้อาจจะรู้สึกกินอะไรไม่ค่อยอร่อย หรือกินน้อยไปก็ได้ ก็เลยมาทดลองด้วยเมนูพิเศษ ง่าย ๆ ทานได้หรือเปล่า!!?? ก็ไม่รู้...แต่ลองดู ~!@#$%^&amp;*;-)   
</description>
	</item>
	<item>
		<title>Suzi Quatro /03/06/1950:  </title>
		<guid isPermaLink="false">60142</guid>
		<link>http://www.mastonline.com/publichome/Beconscious/</link>
		<pubDate>6/4/2008 2:45:00 PM</pubDate>
		<description>




1..

2..

3..

4..

5..

6..

7..







*********
03040608
</description>
	</item>
	<item>
		<title>เล็ก ๆ น้อย ๆ กับชีวิต</title>
		<guid isPermaLink="false">60136</guid>
		<link>http://www.mastonline.com/publichome/amseen/</link>
		<pubDate>6/1/2008 11:00:00 PM</pubDate>
		<description>...จำได้ว่าดูหนังโรงล่าสุดเมื่อซัก 4-5 เดือนที่แล้ว ที่เดอะมอลล์ต่างจังหวัด ซึ่งมีแต่ภาพย์ไทย  ก็พอกล้อมแกล้มกันได้ (ทั้งที่เมื่อก่อนอยู่ตจว. ก็ดูภาพย์ไทยบ่อย ;-) พอได้ปรับเปลี่ยนมาดู Soundtrack บ่อยมากขึ้น ก็ไม่อยากดูภาพย์ไทยอีกเลย  รู้สึกว่า การดูอะไรจากเสียงต้นฉบับจริง มันได้อรรถรสในการรับฟังรับชมมากกว่า ;-)  ...นี่ก็เป็นครั้งที่ 2 ในปีนี้ ที่มีโอกาสได้มาดูหนัง อาจเพราะเหนื่อยกับการงาน และวุ่นวายกับอะไรหลายอย่าง เลยทำให้ชีวิตขาดสีสันไป การผ่อนคลายด้วยการดูหนัง ฟังเพลง ออกกินข้าวข้างนอก ซื้อหนังสือ เดินเล่น จึงดูห่าง ๆ ไปสำหรับฉัน ;-)...วันนี้มาดู Narnia2 ค่ะ ยังคงชอบหนูน้อย ลูซี่ น้องเล็กคนสุดท้องตั้งแต่ภาคแรก  เพราะเธอ น่ารัก มองโลกในแง่ดี ชอบความรู้สึกนึกคิด ของเด็กวัยนั้น  โดยเฉพาะเอกลักษณ์ความเป็นเธอ ชอบฉากที่เธอเข้าไปโอบกอดสิงห์โต ความรู้สึกเนียนมากระหว่างคนกับสิงห์โตกราฟฟิก  ;-)... ภาพรวมของหนังก็ใช้ได้ ภาคแรกอาจสนุกตื่นตากว่า เพราะมีสัตว์แปลก ๆ เยอะแยะไปหมด การทำกราฟฟิกที่สมจริงให้เสมือนมีชีวิตโลดเล่นผจญภัยไปพร้อม ๆ กับเด็ก ๆ ทั้ง 4 จึงดูกลมกลืนทั้งภาคนี้และภาคแรก   อาจจะรู้สึกไม่ตื่นตามากซักเท่าไหร่...เพราะตัวละครก็ยังเดิม ๆ สภาพแวดล้อม การดำเนินเรื่องก็ยังคงเดิมไม่เปลี่ยนแปลง  อาจจะมีอะไรใหม่ ๆ เข้ามานิดหน่อยเพื่อสร้างสีสัน ...... แต่ก็ถือว่าได้ผ่อนคลายในวันนี้ ;-P ... ฉันเองก็รู้สึกแปลกใจทุกครั้ง..เวลาเลือกที่นั่ง ก็มัก เป็น C10-C11 อาจเพราะตำแหน่งดี ที่ชอบก็ได้..... ไม่ว่าจะกี่ปี ๆ ก็ยังเลือกแถวนี้.... ;-)      ... ในรอบ สี่ทุ่ม 15  กลับถึงห้อง ตี 1 กว่า ....ตื่นเพื่อเตรียมตัวไปทำงาน ตี 5 ครึ่ง   กับชีวิตที่วนเวียน....~!@#$%^&amp;*...สิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ ในชีวิตบางครั้งก็ทำให้เรามีความสุขได้บ้าง.. แม้จะมานั่งหลับไม่สบายในโรงหนัง เอ้ย...ผ่อนคลายคลายเครียดซิ ;-) 

</description>
	</item>
	<item>
		<title>Rhiannon .....</title>
		<guid isPermaLink="false">60141</guid>
		<link>http://www.mastonline.com/publichome/Beconscious/</link>
		<pubDate>5/30/2008 9:30:00 AM</pubDate>
		<description>
Rhiannon ..... เพลงแรกที่ทำให้รู้จัก
Stevie Nicks : Fleetwood Mac










 

05300508





</description>
	</item>
	<item>
		<title>กำหนด!!??</title>
		<guid isPermaLink="false">60137</guid>
		<link>http://www.mastonline.com/publichome/amseen/</link>
		<pubDate>5/30/2008 12:26:00 AM</pubDate>
		<description>...&amp;#8203;&amp;#8203;ชีวิตคนเรามันก็ไม่ได้แปลกอะไร.. &amp;#8203;&amp;#8203;มีขึ้น&amp;#8203;&amp;#8203; &amp;#8203;&amp;#8203;มีลง&amp;#8203;&amp;#8203; &amp;#8203;&amp;#8203;มีปรับเปลี่ยน&amp;#8203;&amp;#8203; &amp;#8203;&amp;#8203;หมุนเวียน&amp;#8203;&amp;#8203; &amp;#8203;&amp;#8203;เปลี่ยนแปลง&amp;#8203;&amp;#8203; &amp;#8203;&amp;#8203;ผิดพลาด&amp;#8203;&amp;#8203; &amp;#8203;&amp;#8203;ล้มเหลว&amp;#8203;&amp;#8203;..&amp;#8203;&amp;#8203;ล้มลุกคลุกคลาน&amp;#8203;&amp;#8203;..&amp;#8203;&amp;#8203;สนุกสนาน&amp;#8203;&amp;#8203;..&amp;#8203;&amp;#8203;ท้อแท้&amp;#8203;&amp;#8203; &amp;#8203;&amp;#8203;เหนื่อยหน่าย&amp;#8203;&amp;#8203; &amp;#8203;&amp;#8203;บางบทของชีวิตก็น้ำ&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;ตาท่วมท้น&amp;#8203;&amp;#8203;...;-)...&amp;#8203;&amp;#8203;ใน&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;หลายครั้ง&amp;#8203;&amp;#8203; &amp;#8203;&amp;#8203;ๆ&amp;#8203;&amp;#8203; &amp;#8203;&amp;#8203;ผู้&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;อื่น&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;ก็&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;ไม่&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;ได้&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;เป็น&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;ฝ่ายกำ&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;หนด&amp;#8203;&amp;#8203; &amp;#8203;&amp;#8203;มี&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;เพียงตัวเรา&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;เอง&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;เป็น&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;คนที่กำ&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;หนดชีวิตตัวเอง&amp;#8203;&amp;#8203;...&amp;#8203;&amp;#8203;กำ&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;หนด&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;ให้&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;เป็น&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;ไปแบบไหน&amp;#8203;&amp;#8203; &amp;#8203;&amp;#8203;ก็มัก&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;จะ&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;โอนเอียงไปตามเส้นทางที่ตัวเองกำ&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;หนด&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;ไว้&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;แบบ&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;นั้น&amp;#8203;&amp;#8203;...~!@#$%^....&amp;#8203;&amp;#8203;อยากหยุดนิ่ง&amp;#8203;&amp;#8203; &amp;#8203;&amp;#8203;ก็&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;ได้&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;หยุดนิ่ง&amp;#8203;&amp;#8203; &amp;#8203;&amp;#8203;อยากหนีหาย&amp;#8203;&amp;#8203; &amp;#8203;&amp;#8203;ก็&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;ได้&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;หนีหาย&amp;#8203;&amp;#8203; !!! &amp;#8203;&amp;#8203;หรือ&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;อยากทำ&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;ตามใจตัวเองก็&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;ได้&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;ทำ&amp;#8203;&amp;#8203; &amp;#8203;แต่บางครั้ง&amp;#8203;ไม่&amp;#8203;อยากทำ&amp;#8203;ก็&amp;#8203;ต้อง&amp;#8203;ทำ&amp;#8203;;-)..&amp;#8203;&amp;#8203;การพยายามเรียนรู้&amp;#8203;&amp;#8203; &amp;#8203;&amp;#8203;และ&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;พยายามปรับตัว&amp;#8203;&amp;#8203; &amp;#8203;&amp;#8203;เพื่อที่&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;อยู่&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;กับ&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;ให้&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;ได้&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;ทุก ๆ สถานการณ์ที่&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;เข้า&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;มา&amp;#8203;&amp;#8203;......&amp;#8203;&amp;#8203;บางครั้งก็ดู&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;เหมือนว่า&amp;#8203;ยัง&amp;#8203;ไม่&amp;#8203;ได้&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;ปรับเปลี่ยนอะ&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;ไรเลย&amp;#8203;&amp;#8203;...~!@#$%^&amp;*&amp;#8203;&amp;#8203;---สิ่งที่ดำ&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;เนิน&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;อยู่&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;บางครั้งก็หา&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;ใช่&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;สิ่งที่&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;ต้อง&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;การ&amp;#8203;&amp;#8203;!! &amp;#8203;&amp;#8203;---หา&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;ใช่&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;สิ่งที่&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;เราอยาก&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;จะ&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;เป็น&amp;#8203;&amp;#8203; !!---แต่มันก็เป็น&amp;#8203;ความ&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;ท้าทาย&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;ใน&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;ชีวิต&amp;#8203;&amp;#8203;...&amp;#8203;ที่&amp;#8203;เรา&amp;#8203;จะ&amp;#8203;ต้อง&amp;#8203;ผ่านไป&amp;#8203;ให้&amp;#8203;ได้&amp;#8203; !!...&amp;#8203;&amp;#8203;เราทำ&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;เพื่ออะ&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;ไรบางอย่าง&amp;#8203;&amp;#8203;..!!?? &amp;#8203;&amp;#8203;ตอบสนองปัจจัยที่วิ่งวนของชีวิตตัวเอง&amp;#8203;&amp;#8203;...&amp;#8203;&amp;#8203;สิ่งที่&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;เรียกว่าประสพการณ์ชีวิต&amp;#8203;&amp;#8203; ...&amp;#8203;&amp;#8203;ยัง&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;ไม่&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;รู้ว่า&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;จะ&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;ไปหยุด&amp;#8203;&amp;#8203; &amp;#8203;&amp;#8203;หรือ&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;สิ้นสุด&amp;#8203;&amp;#8203; &amp;#8203;&amp;#8203;ณ&amp;#8203;&amp;#8203; &amp;#8203;&amp;#8203;ที่&amp;#8203;&amp;#8203; &amp;#8203;&amp;#8203;แห่ง&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;ใด&amp;#8203;&amp;#8203; &amp;#8203;&amp;#8203;ตราบที่&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;เรา&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;ยัง&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;มีลมหายใจ&amp;#8203;&amp;#8203;..&amp;#8203;&amp;#8203;ตราบ&amp;#8203;เท่า&amp;#8203;ที่ทุกสิ่งทุ่งอย่าง&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;ยังคง&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;ดำ&amp;#8203;&amp;#8203;&amp;#8203;เนิน&amp;#8203;&amp;#8203;....&amp;#8203;&amp;#8203;ต่อไป&amp;#8203;&amp;#8203;!@#$%^&amp;*( ;-)
</description>
	</item>
	<item>
		<title>The Association</title>
		<guid isPermaLink="false">60140</guid>
		<link>http://www.mastonline.com/publichome/prajapivat/</link>
		<pubDate>5/25/2008 8:25:00 PM</pubDate>
		<description>
เก็บเพลงของวง The Association ที่ดัง
ในช่วงปี 60's อีกวงหนึ่ง (ที่จริงก็ดังทุกวง
เพราะไม่มีวงไหนเล่นดนตรีเงียบๆเลย)
มาจาก You Tube ....แล้วก็ไปค้นหาเนื้อเพลง
จากกูเกิ้ล อีกเช่นเดิม 

ย้อนหลังไปเมื่อฟังเพลงต่างๆทางวิทยุ
และเทปตลับ .... ไม่เคยนึกไว้เลยว่า
ถัดไปในอนาคต .... คือยุคขณะนี้ ...
จะมาตะกุยหาคลิปเพลงและเนื้อเพลง
ได้อย่างไม่มีวันหมด .... จากฐานข้อมูล
ในอินเตอร์เน็ต .... แถมยังหาเนื้อเพลงมา
บันทึกไว้ด้วยอักษรแบบกลิตเตอร์ ได้ด้วย
......
โก๋ รุ่นตะไคร่น้ำจับ นั่งงงตัวเองอยู่ขณะนี้
..... เป็นไปได้นะ...
แล้วนี่ ตอนสองหนุ่มของโก๋เก่า มีครอบครัวแล้ว
วิธีการบันทึกข้อมูลของมนุษยชาติ จะเปลี่ยนไป
เป็นแบบไหน ได้อีก ....... อื๊อออออออ 



Never My Love

You ask me if there'll come a time 

When I grow tired of you 

Never my love 

Never my love 


You wonder if this heart of mine
 
Will lose its desire for you
 
Never my love 

Never my love 


What makes you think love will end
 
When you know that my whole life depends
 
On you (on you) 

Never my love
 
Never my love 


You say you fear I'll change my mind
 
And I won't require you 

Never my love 

Never my love 


How can you think love will end
 
When I've asked you to spend your whole life
 
With me (with me, with me)
 


************
The Association [2]



Windy

Who's peekin' out from

Under a stairway

Callin' a name

That's lighter than air?

Who's bendin' down to

Give me a rainbow?

Everyone knows it's Windy.


Who's trippin' down the

Streets of the city

Smilin' at

Everybody she sees?

Who's reachin' out to

Capture a moment?

Everyone knows it's Windy.


And Windy has stormy eyes

That flash at the sound of lies

And Windy has wings to fly

Above the clouds.

Above the clouds.


And Windy has stormy eyes

That flash at the sound of lies

And Windy has wings to fly

Above the clouds.

Above the clouds.


Who's trippin' down the

Streets of the city

Smilin' at

Everybody she sees?

Who's reachin' out to

Capture a moment?

Everyone knows it's Windy.


Who's trippin' down the

Streets of the city

Smilin' at

Everybody she sees?

Who's reachin' out to

Capture a moment?

Everyone knows it's Windy.


Who's trippin' down the

Streets of the city

Smilin' at

Everybody she sees?

Who's reachin' out to

Capture a moment?

Everyone knows it's Windy.


Who's trippin' down the

Streets of the city

Smilin' at

Everybody she sees?

Who's reachin' out to

Capture a moment?

Everyone knows it's Windy.

 


ด้วยความอยากลอง [2] // 07250508 


</description>
	</item>
	<item>
		<title>รับมือแผ่นดินไหว</title>
		<guid isPermaLink="false">60139</guid>
		<link>http://www.mastonline.com/publichome/Beconscious/</link>
		<pubDate>5/24/2008 9:00:00 AM</pubDate>
		<description>
เพื่อนของผมส่งมาให้รู้ว่า ทางกรุงเทพมหานคร
จัดทำแผ่นพับประชาสัมพันธ์ให้เข้าใจและเตรียมรับมือ
กับแผ่นดินไหว .....

(1)...

(2).....

(3).......

(4).............

(5)..................

(6)......................

(7)...........................

ผมไม่ถนัดกับการส่งต่อเป็นจดหมายเวียน
ชอบที่จะนำมาเป็นการแจ้งผ่านบล็อก ... ให้มันใช้เวลา
เตรียมการนำเสนอ มากขึ้นไปอีกหน่อย
สำหรับเรื่องนี้ เห็นด้วยกับเพื่อนที่มันบอกว่า
หวังว่า เราคงไม่ต้องได้ลงมือปฏิบัติจริง 
น่าจะดีที่สุด .... อึมมมมมมมม ... 

06240508
</description>
	</item>
	<item>
		<title>บันทึกไว้ด้วยกลิตเตอร์ </title>
		<guid isPermaLink="false">60138</guid>
		<link>http://www.mastonline.com/publichome/prajapivat/</link>
		<pubDate>5/22/2008 9:25:00 AM</pubDate>
		<description>
ผิดเป้าหมาย





เป็นความอยู่ไม่สุขของคนเขียนบล็อกนี้
ที่พยายามสร้างเรื่องไม่เป็นเรื่อง ให้เป็นเรื่อง
ขึ้นมาจนได้ .... โปรดใช้วิจารณญาณในการ
เข้ามาเยี่ยมชม .... อิอิอิ .......


02200508





อ่านได้ไม่ครบทุกบรรทัด ใช่ไหมครับ
 ดูที่ Script Board ที่ร่างไว้ก่อน

03210508
สองวันที่ผ่านมานี้ คนเขียนบล็อกนึกอะไรไม่ออก
จึงท่องเว็บไปตามความเคยชินที่ไม่ต้องออกไปนอกบ้าน
ที่เว็บๆหนึ่ง ให้บริการตัวอักษร Glitter ระยิบระยับ
ด้วยความอยากลอง จึงลงมือเล่น เผื่อว่าจะนำไปใส่ใน
ช่องความคิดเห็นให้บล็อกต่างๆ
แต่ก็อดคิดแผลงๆไม่ได้ ว่า
แทนที่เราจะใช้ให้เป็นไปตามเป้าหมายของเขา
เราพยายามเขียนบันทึกผ่านกรอบ Glitter ในรูปแบบ
ภาพ GIF ..... มันน่าจะสนุกมากกว่า เนอะ ....
แล้วก็ยกเอาทั้งสองบันทึกที่กำลังเมามันกับ Glitter
มาบันทึกเก็บเอาไว้อีกครั้งหนึ่ง .....เหอเหอเหอ...
สนุกอยู่คนเดียว นี่ละ ......
04220508
</description>
	</item>
	<item>
		<title>Sport Cars</title>
		<guid isPermaLink="false">60134</guid>
		<link>http://www.mastonline.com/publichome/prajapivat/</link>
		<pubDate>5/18/2008 5:30:00 PM</pubDate>
		<description>





 








07180508
</description>
	</item>
	<item>
		<title>ค ว า ม รั ก  </title>
		<guid isPermaLink="false">60133</guid>
		<link>http://www.mastonline.com/publichome/Beconscious/</link>
		<pubDate>5/18/2008 4:15:00 PM</pubDate>
		<description>













ิ

07180508</description>
	</item>
	<item>
		<title>เล่น ;-)</title>
		<guid isPermaLink="false">60135</guid>
		<link>http://www.mastonline.com/publichome/amseen/</link>
		<pubDate>5/18/2008 3:26:00 PM</pubDate>
		<description>คนข้างบนจะไปชกป้องกันตำแหน่ง...ส่วนคนข้างล่างมานั่งเชียร์  อิอิ ;-)  
</description>
	</item>
	<item>
		<title>FLY</title>
		<guid isPermaLink="false">60131</guid>
		<link>http://www.mastonline.com/publichome/amseen/</link>
		<pubDate>5/18/2008 2:00:00 AM</pubDate>
		<description>บินเอย ฉันจะบิน  ตามแรงลมจะพา ปีกเจ้าบินเอย ฉันจะบิน ไปตามแรงของใจ ลมเอย หนุนและนำ เป็นพลังยิ่งใหญ่  ส่งให้บินไกล ฉันจึงบิน ไปจนถึงขอบฝัน แม้ฉันรู้เส้นทางจะไป แต่ก็คงเท่านั้น เพราะถ้าฉันไม่มีแรงใจ อาจไม่มีวันนี้ ขอบคุณสายลมที่ยังพัด แม้จะนานเนิ่นนาน ส่งให้ฉันไปสุดขอบฝัน ฉันจะจำไม่ลืม ด้วยหัวใจ ด้วยรักของสายลม (ด้วยรักของสายลม) วันนึงแม้เวลา พาให้เราต้องจาก อย่าได้ลืมกัน ด้วยสัญญา เราจะยังเหมือนเดิม วันคืนที่ดีดี ยังคอยตามและเติม เก็บความทรงจำ ไว้ในใจ มีกันทุกแห่งหน ขอบคุณสายลมที่ยังพัด แม้จะนานเนิ่นนาน ส่งให้ฉันไปสุดขอบฝัน ฉันอบอุ่นเสมอ ;-)- - - - - - - - - - - - - - - - - - -- - - - - -PHOTO BY : NUMBER(WAN) 
 
 </description>
	</item>
	<item>
		<title>&quot;ขึ้นลงชิดขวา&quot;</title>
		<guid isPermaLink="false">60132</guid>
		<link>http://www.mastonline.com/publichome/amseen/</link>
		<pubDate>5/17/2008 11:59:00 PM</pubDate>
		<description>...ช่วง 6 โมงเย็น ถึง 1  ทุ่มการจราจรส่วนใหญ่มักคับคั่งจอแจ รวมถึงการสัญจรบนทางเท้า~!@#$%^&amp;*...สะพานลอยซึ่งฉันเองก็ใช้ประจำ และบางครั้งก็ทำให้สงสัย ที่ทำไมผู้คนถึงมีปัญหากับการใช้สะพานลอย แทนที่มันจะทุ่นระยะเวลาในการขึ้นลง แต่ผู้คนกลับเบียดกัน ไม่รู้ว่าต้องขึ้นลงทางไหน!!?? ..คนนั้นจะไปก่อน.... คนนี้จะรีบลง เลยเบียดแซงกันในสถานที่แคบ ๆ จ๊ะเอ๋กันทั้งทางขึ้นลง ซ้ายขวาการสัญจรทางเท้าติดขัดยิ่งกว่าบนท้องถนน ..และส่วนใหญ่มักเป็นสะพานลอยหน้าห้าง!!???...จะรีบไปไหน????  จะรีบไปไหน???? ...ช้าลงซักก้าว  ก็ถึงเหมือนกัน  ;-)~!@#$%^&amp;...แปลกที่ยังมีผู้คนจำนวนไม่น้อย ไม่ได้ขึ้นลงชิดขวา แต่ขึ้นลงตามใจฉัน เมื่อไม่มีวินัยในการใช้สะพานลอย การติดขัดเป็นเรื่องธรรมดา อาการหงุดหงิดมักเกิดขึ้นได้ภายในฉับพลัน  การขึ้นลงง่าย ๆ  อย่างน้อยไม่น่าจะเกิน 1 นาที แต่กลับกลายเป็นว่าใช้เวลาขึ้นลงมากกว่านั้น ;-)...บางครั้งก็ทำให้ฉันอดขำ แกมหงุดหงิด ...ให้มันได้อย่างนี้ซิ ~!@#$%^&amp;...เรื่อง เล็ก ๆ น้อย ๆ ที่เป็นส่วนรวม ฉันเองก็ไม่เคยมองข้าม เพราะฉันคิดว่าฉันไม่ได้ใช้คนเดียว มีผู้อื่นร่วมใช้ด้วย  หากฉันรีบ  คนอื่น ๆ ก็รีบด้วยเหมือนกัน แต่ถ้าเราทำถูกไว้ก่อน ก็เป็นการสร้างความเคยชินที่ถูกต้องให้ตัวเราไม่ใช่เพื่อใคร ;-)...คล้าย ๆ กับการขึ้นลงบันไดเลื่อน หากไม่รีบก็พักขาเลี่ยงชิดซ้าย  คนที่รีบร้อน รีบใช้จะได้ใช้ทางขวา จะได้มีโอกาสเดินขึ้นไปได้ก่อน  แต่ก็แปลกอีกที่เราเองก็มักยืนตามใจฉัน ...;-)...ฉะนั้นถ้าเราไม่อยากหงุดหงิด .....ก็ต้องพยามมองสังคม มองผู้คนอย่างเข้าใจ  ปรับตัวให้อยู่ร่วมกับคนอื่น ๆ ในสังคม และเราเองก็คงเป็นคนที่ต้องปรับความเร็วตัวเองให้ช้าลง  เมื่อช้าลงแล้ว สภาพจิตใจก็จะช้าลงตาม  ความหงุดหงิดและรำคาญที่มองเห็นผู้อื่นไม่มีวินัย ก็จะมองเป็นเรื่องธรรมดาไปได้เอง ซึ่งเราเองก็ไม่สามารถไปบอกใคร ๆ หรือก้าวก่ายผู้อื่นได้  ;-)...เมื่อใจเราเลิกต่อว่าความไม่เป็นระเบียบวินัยในสังคมได้แล้ว  ต่อไปก็เริ่มที่ตัวเรา ...ก็เพียงแค่ทำตัวเองให้ถูกต้องในเรื่องเล็กน้อย   ฝึกบ่อย ๆ ทำบ่อย ๆ ก็เป็นการสร้างจิตสำนึกที่ดีในตัวเอง ....แค่นี้ก็โอเคแล้วล่ะ กับสังคมที่เราได้มีโอกาสมาร่วมอยู่ ;-)   
</description>
	</item>
	<item>
		<title>&quot;ปะแตง&quot;</title>
		<guid isPermaLink="false">60130</guid>
		<link>http://www.mastonline.com/publichome/amseen/</link>
		<pubDate>5/17/2008 8:26:00 PM</pubDate>
		<description>...วันนี้ไปเอาเอกสารที่แม่ฝากกับป้ามาที่โรงแรมแถวรามคำแหง และก็นั่งรถเมล์เลยไปที่ทำงานใหม่...พี่ ๆ ที่ทำงานบอกว่าวันอังคาร ให้เอารองเท้า &quot;ปะแตง&quot; มาใส่ใน OFFICE ด้วย ;-)... ฉันก็งงค่ะ.... ด้วยความเป็นเด็กบ้านนอก ปะตอง ปะแตงอะไรไม่รู้จักค่ะ ;-)...แต่สายตาเหลือบไปเห็น&quot;รองเท้าผ้า&quot;ที่พนักงานใส่กันใน OFFICE   (เราก็ใส่ประจำนี่นา ;-)  ก็เลยบางอ้อ... แล้วทำไมไม่เรียกว่า &quot;รองเท้าผ้า&quot; ล่ะ  เด็กในเมืองอย่างเรายิ่งเข้าใจอะไร ๆ ยากอยู่ !@#$%^&amp;* ;-)  ... ซึ่งคำว่า &quot;ปะแตง&quot;  (ไม่แน่ใจว่าสะกดคำถูกหรือเปล่า??) รู้แค่ว่าเด็ก ๆ จากคอนแวน!@#$%^&amp;*  เรียกกัน เพื่อใช้สวมใส่กันถุงเท้าเปื้อน  อยากทราบที่มาเหมือนกันค่ะ ทำไมถึงเรียกปะแตง??!!  หรือเป็นภาษาต่างประเทศ!??!@#$%^&amp; ;-)......... อืม...แล้วศิษย์เก่าอย่าง&quot;จิงกาเบลคอนแวน&quot; จะทราบไหมละเนี่ยยย!!!???? ถ้าพอจะทราบ บอกเป็นความรู้หน่อยก็ดีค่ะ  ;-)  
 

</description>
	</item>
	<item>
		<title>โอกาส </title>
		<guid isPermaLink="false">60127</guid>
		<link>http://www.mastonline.com/publichome/amseen/</link>
		<pubDate>5/16/2008 2:00:00 PM</pubDate>
		<description>...วันนี้ตอนเช้า ไป KTB  มาค่ะ เปิดบัญชีใหม่และเปิด E-banking กับธนาคารนี้ดูบ้าง ;-) (จริง ๆ แล้วมีคนบังคับให้เปิด เพราะถ้าไม่เปิดจะได้รับเงินเดือน ;-) ก็เลยต้องเปิดเพราะเป็นการบังคับ ;-) การบริการเปิดบัญชีใหม่  E-banking ของกรุงไทย ก็สามารถเปิดผ่านอินเตอร์เน็ตได้ เหมือนกับ SCB  และใช้ได้เลย  อาจจะต่างกับที่ FTB และ BKB ที่ต้องไปเปิดกับธนาคารสาขาเจ้าของบัญชี และจะส่งรายละเอียดการใช้งานมาทางเมลล์หรือทางจดหมาย  ;-)...ไม่ได้จะมาเรื่อง E-banking ค่ะ   แต่การไปธนาคารของฉันวันนี้ ทำให้ฉันเห็นการให้บริการของแต่ละธนาคารอีกครั้ง วันนี้เปิดบัญชีที่น้อมจิตร ตรงข้ามเดอะมอลล์บางกะปิ  ซึ่งเป็นจุดของธนาคารกรุงไทยย่อยที่ฉันมองเห็น... การสมัครเปิดบัญชีครั้งแรก กินเวลา สำหรับฉันคนเดียว ไปเกือบชั่วโมง หรือ 1 ชั่วโมงกว่า !!???  ทำไมถึงนานขนาดนั้น!! ...เพราะว่าเจ้าหน้าที่เปิดบัญชียังไม่คล่องในการใช้งานทุกส่วนของธนาคารใน 1 คนทำงาน และเกี่ยวกับระบบคอมพิวเตอร์ฐานข้อมูลลูกค้าธนาคาร ฉะนั้นการเข้ารหัส การพิมพ์ ใส่ Code รายละเอียดปลีกย่อยต่าง ๆ  update ให้มีในฐานข้อมูล จึงดูล่าช้า แม้แต่การใช้แป้นพิมพ์ เช่น แป้น Ctrl+a ,s,d,f,j การใช้Tab  หรือแม้แต่ลูกศรเลื่อนไปมาขึ้นลง F1-F12 หรืออื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง ซึ่งต้องใช้กับงานระบบที่สามารถทำและเรียกดูได้อย่างรวดเร็ว  ก็เลยรู้สึกว่าพี่เค้ายังอาจจะไม่ได้ฝึกใช้บ่อย ๆ ก็เป็นได้...หรืออาจจะเพราะยังใหม่ หรืออาจจะจับงานด้านอื่นมาก่อน แล้วมาทำเกี่ยวกับการใช้ระบบที่ไม่เคยทำหรือคุ้นเคย ก็เลยดูช้าไปสำหรับงานบริการที่มีผู้คนมายืนรอ  และการที่มีลูกค้ารอบวกกับการที่ต้องขอตัวช่วยโดยเรียกให้เจ้าหน้าที่อื่นมาสอนงานให้ต่อหน้าลูกค้า สอนดีก็คงจะไม่เป็นไร แต่สอนแล้วยังจำไม่ได้  ก็เป็นการเพิ่มความกดดันเข้าไปอีก อาจจะยิ่งเพิ่มความผิดพลาดได้หลาย ๆ ครั้ง  และดูเหมือนว่าเธอใส่รายละเอียดผิดในการเปิดบัญชีและไม่สามารถกลับมาแก้ไข ในสิ่งที่กรอกลงไปได้  ทำให้เสียเลขบัญชีฟรี ไป 2 หมายเลขบัญชี  บัญชีละ 20 บาท สำหรับหมายเลขบัญชีใหม่ธนาคาร ได้ความรู้มานิดนึง (แอบเห็น  ;-)...ฉันได้แต่ยิ้มอย่างให้กำลังใจ....(และเหมือนจะยิ้มให้กับตัวเอง )และแซวเล่น ๆ ว่า &quot; ช้า ๆ แต่ชัวร์ก็ได้ค่ะ&quot;  ทำไมฉันถึงพูดแบบนั้น เพราะว่า ฉันอยากให้เธอรู้สึกว่าฉันไม่ได้รีบร้อน  &quot;พี่ทำของพี่ไปเถอะค่ะ ..ไม่ต้องรีบ.....ฉันรอได้&quot;  และพอดีว่ามีโทรศัพท์เข้าตลอดฉันเลยมัวแต่คุยโทรศัพท์ เธอก็เปิดบัญชีให้ฉันไป   ดูเธอจะประมาณ 40 ปีกว่าได้ แต่ยังทำงานภาคปฏิบัติไม่คล่องค่ะ  การให้โอกาสคนในการทำงานเป็นเรื่องที่สำคัญ  และทำให้ย้อนคิดถึงตัวเอง ที่เมื่อก่อนก็ไม่เป็นอะไรเลย เพียงแต่ได้คำว่า &quot;โอกาส&quot;จากผู้อื่น  ก็สามารถทำให้เราผ่านเวลาตรงนั้นมาได้  ด้วยความคิดตัดสินใจ และการแก้ปัญหาในงานในงานที่ทำ...ถึงแม้บางครั้งหรือหลาย ๆ ครั้งจะหนีปัญหาไปบ้าง  วันนี้กับที่เห็นการเริ่มต้นทำงานจริงๆ ของพี่เค้าแล้ว กลับทำให้ฉันคิดว่านี่คือการเริ่มต้นทำงานของตัวฉันในอดีต;-)...การไปธนาคารวันนี้ทำให้ฉันเรียนรู้ว่า &quot;คน&quot; ที่เป็นทรัพยากรหลักในหน่วยงาน ขององค์กร  ยิ่งอายุมากขึ้นเท่าไหร่ การเริ่มต้นเรียนรู้งานใหม่ ๆ และรวมถึงปฏิบัติงานในการลงมือปฏิบัติจะทำได้ดีน้อยกว่า คนที่อายุน้อย ๆ  !!...ทำไมถึงเป็นเช่นนั้น ก็เพราะว่า คนที่มีอายุมากขึ้น จริงๆ แล้วต้องผ่านการไต่ระดับมาตั้งแต่ระดับล่างนั่นคือผ่านการปฏิบัติมาแล้ว ฉะนั้นด้วยอายุมากขึ้นบวกประสพการณ์   การมอง วิสัยทัศน์ จะเริ่มมองไกล  และจะถีบตัวเองขึ้นเป็นหัวหน้างาน ผู้บังคับบัญชา เมื่ออายุงานมากขึ้น  และมักจะออกไปในรูปแบบของการใช้ &quot;คำสั่ง&quot; กับระดับล่างเสียมากกว่า บางงานที่ซับซ้อนทางเทคนิคหรือเกี่ยวกับเทคโนโลยีใหม่  ๆ   จึงไม่เหมาะที่ให้คนที่อายุมาก ๆ เข้ามาเริ่มต้นทำงานภาคปฏิบัติ  เพราะสมาธิจะสั้นกว่า การเรียนรู้อะไรใหม่ ๆ และลงมือปฏิบัติจะทำได้ช้า หรือทำได้ดีน้อยกว่า... ;-)  ตำแหน่งภาคปฏิบัติจึงมักจะให้ความสำคัญกับเด็ก ๆ ที่เพิ่งจบใหม่ หรืออายุงานยังไม่มากนัก ที่ไฟแรง จะเป็นตัวกระตุ้นให้ตื่นตัว เรียนรู้  และกระตือรือร้น  เด็ก ๆ จึงสามารถรับอะไรใหม่ ๆ ได้เร็วและสามารถทำงานได้ดีกว่า  รู้สึกสนุกท้าทายกับงานมากกว่า  ;-)...แต่ก็ไม่ได้หมายความ คนอายุมากขึ้นจะเข้ามาเริ่มต้นทำงานภาคปฏิบัติไม่ได้ ทำได้แต่อาจจะต้องศึกษาและผ่านการอบรมเบื้องต้นมาบ้าง อาจจะใช้เวลานานกว่าปกติจึงจะเรียนรู้งานได้ ;-) ก็เป็นเฉพาะองค์กร หรือหน่วยงานนั้น ๆ ไป    จริง ๆ ผู้บริหารองค์กร ก็ควรจะทราบโครงสร้างขององค์กร และถ้าหากศึกษาดีดี และมีวิสัยทัศน์ ก็จะทำให้สามารถพัฒนาบุคคลากร พัฒนาองค์กรเป็นไปได้ง่าย และไปในทิศทางที่ขยายและเติบโต  ถ้าหากใครเรียนบริหาร วิชา Organization มาก่อน  คำว่า &quot;put the right man in the right job&quot; ก็ยังใช้ได้ดีกับการสรรหาและการคัดเลือกคนเข้าทำงาน ;-)...ฉะนั้นเราจึงมองเห็นอะไรได้ง่าย ๆ ในการสมัครงาน   ที่ส่วนใหญ่มักจำกัดอายุ เป็นสิ่งสำคัญ ทั้งนี้เพื่อการว่าจ้างที่เหมาะสม เพื่อการพัฒนาองค์กรให้เจริญก้าวหน้า จึงมักจะเลือกคนให้เหมาะกับตำแหน่งงาน เป็นส่วนใหญ่อยู่แล้ว   แต่ถ้าหากว่าใครที่ได้ทำงานไม่เหมาะกับตำแหน่ง  ก็อาจจะพิจารณาตัวเอง หรือกลับไปมองตัวเองใหม่ หรือเป็นเรื่องที่ท้าทายความสามารถ  และยิ่งสามารถทำได้ ทำได้เทียบเท่าหรือดีกว่า อันนี้ก็คงเป็นคำว่า &quot;โอกาส&quot; ที่ผู้อื่นหยิบยื่นให้ การจะเดินได้ไกล หรือสั้น ก็เป็นที่ตัวเราเป็นคนกำหนดตัวเองเช่นกัน ;-)...ฉันรู้สึกเห็นใจเธอ (เหมือนกับเห็นใจตัวเอง ;-) และแอบให้กำลังใจเธออยู่เงียบ ๆ .......จนเสร็จเรียบร้อยกับการเปิดบัญชีใหม่ของฉัน ตอนแรกว่าจะดูหนังคลายเครียด ที่เดอะมอลบางกะปิ แต่ด้วยฝนฟ้ามืดครึ้ม เป็นห่วงห้อง ก็เลยต้องรีบกลับ ซักพักก็ตกไม่ลืมหูลืมตา....เดี๋ยวตั้งใจว่าจะไปซื้อร่มจั๊กกะหน่อยจะได้ไม่เป็นหวัด ;-) .......................................วันนี้มาแนวการบริหารและการจัดการ : มาให้ได้เป็นเรื่องได้ทุกวันซิเรา ;-) 
</description>
	</item>
	<item>
		<title>เสืออำลาฟ้า (ภาคจบ)</title>
		<guid isPermaLink="false">60128</guid>
		<link>http://www.mastonline.com/publichome/prajapivat/</link>
		<pubDate>5/16/2008 8:00:00 AM</pubDate>
		<description>











05160508
</description>
	</item>
	<item>
		<title>เปิดใจ </title>
		<guid isPermaLink="false">60126</guid>
		<link>http://www.mastonline.com/publichome/amseen/</link>
		<pubDate>5/16/2008 1:26:00 AM</pubDate>
		<description>...รู้สึกว่าหลัง ๆ จะติดเขียนให้ตัวเองอ่านบ่อย  อาจเพราะว่าตัวเองเดินทางมาเกือบจะถึงจุดตรงกลางของชีวิตแล้วก็ได้....แล้วตกลงจะมีอายุยาวไกลซักเท่าไหร่เนี่ย????(เอาเป็นว่าเวลานี้เริ่มคิดและอยากจัดการกับชีวิตตัวเองก็แล้วกันนะ ;-)  เมื่อย้อนกลับไปมอง และมองสิ่งที่ดำเนินอยู่นี้ ฉันยังค้นหาตัวเองไม่เจอ และยังต้องค้นหาต่อไปเรื่อย ๆ อยากมีเวลามากพอเหมือนกันที่จะคิดและตัดสินใจ  แต่คงจะใช้เวลาคิดนานแบบนั้นไม่ได้ ก็รู้สึกอิจฉาคนที่ได้คิดนาน ๆ อย่างสบาย ๆ อย่างผ่อนคลายมากกว่า  ;-)   สิ่งที่เขียนจึงเป็นความรู้สึกหลากหลาย ๆ ที่ผ่านเข้ามาให้ขบคิด กับชีวิตตัวเองในหลายๆ ครั้ง (มีเวลาว่างมากจริง ๆ เลยเรา ;-)...จริง ๆ แล้ว ฉันเป็นคนที่ตรงข้ามกับคำว่า &quot;เข้มแข็ง&quot;  แต่ฉันเองก็ไม่กล้าแสดงออกมาให้ใครเห็นได้บ่อยนัก  และพยามแสดงให้คนอื่นเห็นว่าตัวเองอยู่ตรงข้ามกับคำว่า&quot;อ่อนแอ&quot; อยู่เสมอ ๆ ...ใจคนเราบางครั้งมันก็เปราะบาง แค่คำพูดก็ทำให้เข้มแข็ง หรืออ่อนแอได้อีกเท่าตัว ~!@#$%^&amp;...บางครั้งการที่ใครซักคนพูดเล่นกับเรา.....แต่เรากลับไม่ได้รู้สึกว่าเขาพูดเล่น  เรากลับคิดจริงจังคำพูดแบบนั้น อาจเป็นเพราะทัศนคติ ของเราที่ด้อยกว่าเขา การมองเห็นอะไรดีดีจากคำพูดของผู้อื่นที่พูดเล่นนั้น  เราจึงมองดูแคบไปอย่างถนัดตา  เลยเป็นปัญหาบ่อย ๆ ในการสื่อสาร  ช่องว่างระหว่างความเข้าใจจึงมีน้อย  ซึ่งอาจจะมีสาเหตุมาจากขาดการปรับตัวและเรียนรู้สิ่งที่ดีจากผู้อื่น-)... คนที่ใกล้ชิดฉันหลายๆ คน มักจะไม่ค่อยได้เห็นฉันร้องไห้  นอกจากว่ามันหนัก หรือสะเทือนใจ หรือเจ็บปวดใจจริง ๆ  จึงจะได้เห็น และบางครั้งก็อาจจะมีคนเห็นว่าร้องไห้บ่อย นั่นก็อาจเป็นเพราะผลต่อเนื่อง ที่ยังไม่จบ ไม่ชัดเจน ก็เลยยังรู้สึกติดค้างอยู่ในใจบ่อยครั้ง  เพราะยังหาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้ ....ถามว่ามันหายไปหรือเปล่า?? เปล่ามันยังอยู่ ....อยู่อย่างเงียบ ๆ รอวันที่ฟื้นใหม่ ถ้าหากไปสะกิดกับเรื่องเดิม ๆ อีกครั้ง;-) แต่ถ้าเมื่อไหร่ที่ห่างหายไปจากการร้องไห้ไปด้วยเรื่องต่าง ๆ  ...ก็หมายความว่าทุกอย่างมันชัดเจน และลงตัวแล้วกับเรื่องนั้น ๆ แล้วมากขึ้น ;-)....ฉันไม่แน่ใจว่า..... ตัวเองเริ่มกล้าที่จะบอกเล่าคนที่สนิทได้อย่างไม่รู้สึกอึดอัดใจตั้งแต่เมื่อไหร่???!!...และกล้ามากขึ้นที่จะเล่าได้ทุก ๆ เรื่อง อาจเป็นเพราะเมื่อก่อนสร้างกำแพงกั้นตัวเองไว้ก็ได้...แต่พอเราได้เห็นคนอื่นยังกล้าหาญบอกเล่าความเป็นตัวเองในเรื่องเดิม ๆ ให้เราฟังบ่อย ๆ นั่นเพราะเค้าเปิดใจที่จะพูดคุยกับเรา ไว้ใจเรา  แล้วทำไมเราถึงไม่กล้าหาญแบบเดียวกับเขาบ้างล่ะ~!@#$%^&amp;*) ก็เลยรู้สึกว่า ถึงแม้ความรู้สึก มุมมองความคิดจะแตกต่างไปบ้าง  เหล่านี้ แต่เรายังสามารถปรับตัว  นั่งฟังได้เรื่อย ๆ  ในเรื่องราวคล้ายหรือแตกต่างกัน  และรับรู้ความรู้สึกของกันและกันได้ ........ก็รู้สึกยินดีกับตัวเอง....ที่ยอมเปิดใจ  อืม.........เริ่มเป็นคนกล้าหาญขึ้นมาบ้างแล้ว...ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้เหมือนกัน ;-)ขอให้ทุก ๆ คนมีกำลังใจการเริ่มต้น, มีกำลังใจในการสู้ชีวิต, เชื่อมั่น และศรัทธาในตัวเองว่าเราทำได้...แล้วสิ่งดีดีในชีวิตจะเข้ามาทักทาย...ฉันเชื่อมั่นอย่างนั้น  ;-)Tag: ,กล้าหาญ,อ่อนแอ,เข้มแข็ง,ค้นหาตัวเอง 


</description>
	</item>
	<item>
		<title>&quot;เค้น&quot;</title>
		<guid isPermaLink="false">60125</guid>
		<link>http://www.mastonline.com/publichome/amseen/</link>
		<pubDate>5/15/2008 10:26:00 PM</pubDate>
		<description>...ฉันเคยสงสัยตัวเองว่า เวลาอาจารย์บอกเตรียมตัวอ่านหนังสือสอบได้แล้วนะ ซึ่งจะเริ่มสอบในเดือนหน้า;-) ฉันได้แต่รับปาก พยักหน้า.......แต่จริง ๆ แล้วมันก็เปล่า!!?? ฉันไม่ได้อ่านหนังสืออย่างที่อาจารย์แนะนำอย่างนั้น   แต่ฉันกลับเร่งทำมันเมื่อ1-2 อาทิตย์ใกล้สอบ และถ้าพรุ่งนี้จะสอบกลับรู้สึกว่าการรีบเข้านอนแต่หัวค่ำ เป็นเรื่องสุดท้ายในความคิด ;-)...ทั้งที่ 1 เดือน ฉันอยู่อย่างสบาย  ไม่ได้ทุกข์ร้อน เรื่อย ๆ เอื่อย ๆ เรียนบ้าง  เล่นบ้าง โดดเรียนบ้าง ไม่ได้อยู่ในกรอบ อยู่ในกฏเกณฑ์ที่วางไว้ซักเท่าไรนัก!@#$%^&amp;*...แต่ก็แปลกใจตัวเอง!! พอเหลือเวลา 1-2 อาทิตย์ที่ใกล้สอบจริง ๆ ฉันกลับเร่งทำมันด้วยใจจดจ่อ มันกลับมีพลัง มีสมาธิอย่างเหลือล้น ขนาดเปิดเพลงเสียงดังก็ยังอ่านหนังสือเข้าใจได้ และสามารถรวบรวมความคิด สมาธิ ให้มาจดจ่อกับหนังสืออย่างเดียวได้อย่างเหลือเชื่อ ในระยะเวลาค่อนข้างจำกัด และสามารถทำให้มันผ่านพ้นไปได้ ซึ่งฉันเองไม่ได้คิดต่อไปว่าฉันจะได้ผลลัพท์จากสิ่งที่ทำนี้ในอนาคตอย่างไร !!?? ...แต่ก็มีบางครั้งที่เตรียมตัวมาดีตลอด  แต่กลับพลาดเอาวันใกล้ ๆ สอบ อาจจะมีความเครียดหรือวิตกกังวล เมื่อถึงวันสอบจริง ๆ กลับมาสอบไม่ได้ นั่นคือเจ็บป่วยไม่สบายไป ;-)  ...ฉันพยายามหาคำตอบ ...ว่ามันทำได้อย่างไรในสถานการณ์แบบนั้น !!??   ในช่วงที่สภาวะจิตใจและหลายๆ อย่างมันไม่พร้อม ขาดความมั่นใจ สถานการณ์รอบข้างก็กดดันเราอยู่ เราทำให้มันผ่านไปได้อย่างไร!!??...ก็เลยทำให้คิดได้ว่า  อะไรก็แล้วแต่ ที่ไม่ได้เดือดร้อน เรื่อย ๆ เอื่อย ๆ ทำด้วยความสะบายอกสบายใจ  แต่เมื่อวันหนึ่งมันมีอะไรมาบีบบังคับ หรือกดดันในสภาวะทางจิตใจที่ไม่มีความพร้อม ความกดดันเหล่านี้จะสะสมเพิ่มมากขึ้น มากขึ้น มากขึ้นเรื่อย ๆ  จนตัวเองต้องปล่อยอะไรบางอย่างออกมา!!??   เหมือนจะเค้นศักยภาพในตัวเองออกมาอย่างเกินขีดจำกัด อย่างเหลือล้น เหลือเชื่อ อย่างนึกไม่ถึง และไม่คิดว่าจะทำได้ และสามารถทำให้สำเร็จลุล่วงได้ในสถานการณ์นั้น.....;-)....เมื่ออะไรก็แล้วแต่ในตัวเราเองที่ถูกปล่อยออกมาจนหมดแล้ว ก็มักจะไม่ถูกปล่อยออกมาให้ตัวเราได้เห็นกันบ่อยครั้งนัก มันจะมีเป็นพัก ๆ สลับกับความเป็นปกติ และกลับวนมาได้อีก ด้วยระยะเวลา ปัจจัยรอบด้านเป็นตัวกำหนด เราถึงจะสามารถมองเห็นมันได้อีกครั้ง.... และอีกครั้ง!!??  ;-)  คล้าย ๆ กับว่า คนเราจะแสดงความสามารถหรือศักยภาพในตัวเองจริง ๆ  ให้ออกมาในยามที่สถานการณ์บีบบังคับ กดดัน ในระยะเวลาที่ค่อนข้างจำกัด  ก็จะสามารถทำอะไรได้ดีหลายอย่างได้อย่างประหลาด ;-)...ในขณะที่อยู่ในสถานการณ์แบบเดียวกันนี้  แต่อีกด้านหนึ่ง ก็อาจจะมีบางครั้ง หรือหลาย ๆ ครั้งได้เหมือนกัน ที่เราไม่สามารถทำให้มันผ่านไปได้เลย  หมายความว่า เราไม่มีอะไรจะปล่อยออกมา....ไม่ยอมเค้นอะไรออกมาจากตัวเองเลยในสถานการณ์บีบคั้น  และสุดท้ายเราก็จะหลุดไปจากตรงนั้น หลุดในที่นี่ หมายถึง ความอ่อนแอที่เรามี  ที่เราเองก็มีอย่างมากมาย อย่างเหลือเชื่อ หรือเหลือเฟือด้วยเช่นกัน---------------------------------------คิด...ค้น... เค้น...  ;-)Tag :  เค้น,ศักยภาพ, [อ้าว..ลืมตัวนึกว่า Mblog ใหม่ ;-) 



</description>
	</item>
	<item>
		<title>เมืองใหญ่ๆ</title>
		<guid isPermaLink="false">60124</guid>
		<link>http://www.mastonline.com/publichome/Beconscious/</link>
		<pubDate>5/15/2008 12:30:00 PM</pubDate>
		<description>


Brazil

Cleveland

Cologne

Copenhagen

London

Los Angeles


Niagara Falls

Oakland

Paris

Singapore

Toronto

Vienna

Washington


04150508



</description>
	</item>
	<item>
		<title>&quot;ทำให้เป็นเรื่องเป็นราว [หลาย ๆ ครั้ง ]&quot;</title>
		<guid isPermaLink="false">60123</guid>
		<link>http://www.mastonline.com/publichome/amseen/</link>
		<pubDate>5/14/2008 9:26:00 PM</pubDate>
		<description>&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; สิ่งที่คาดเดา ก็เป็นไปอย่างที่คาดเดา คนนำส่งเอกสารแถวบ้าน เพิ่งนำไปจ่ายวันนี้จริง ๆ ด้วย ;-) เพราะมัวแต่หลบฝนอยู่นั่นเอง...แต่ก็เห็นใจ เพราะช่วงนี้ฝนตกหนักเกือบทุกภาค การขนส่งอาจล่าช้า แต่ ณ ที่ทำการไปรณีย์ดูจากเวลาแล้วก็ไม่ล่า...เพียงแต่คนนำส่งแถวบ้านส่งล่าช้าเองก็เท่านั้น ;-)&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; ช่วงนี้กลับห้องค่ำเกือบทุกวัน และฝนตกหนัก ความกังวลเลยมีเพิ่มมากขึ้น..เพราะห้อง&amp;nbsp; และก็ไม่อยากให้ฝนตกบ่อย ;-)&amp;nbsp; ทุก ๆ วันเลยไม่ได้โอ้เอ้แถวไหน..เพราะฟ้าฝนไม่เป็นใจ ...วันนี้เย็น ๆ ตกหนักยังกับว่าจะทำให้ผืนดินกลายเป็นผืนน้ำ ....&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; กำลังจะขึ้นห้องพัก...... พี่คนข้างล่างห้องพัก รีบเดินออกจากห้องทำงานแล้วยื่น&quot;ตะแล๊บแก๊บสีชมพู&quot; ให้ ฉันอาจไม่ได้รู้สึกแปลกใจหรือตกใจเมื่อรับ...อาจจะรู้ก็ได้มั๊ง!!??&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; แต่ที่แปลกใจคือพี่ข้างล่างห้องพัก ...ที่ฉันต้องลงไปจ่ายค่าใช้จ่ายทุก ๆ เดือนมากกว่า&amp;nbsp; เคยบอกเธอเรื่องปัญหาน้ำรั่วซึมผนังห้องพัก ตอนนั้นรู้สึกว่าขอความช่วยเหลือเธอ แต่ดูเหมือนเธอจะไม่ค่อยสนใจซักเท่าไหร่ ;-)&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; ฉันถึงห้องเกือบทุ่มนึง&amp;nbsp;&amp;nbsp; เวลางานของพี่เขาคงจะเลิกงานมาซัก 2 ชั่วโมงแล้ว....แต่เธอยังนั่งรอฉัน แอบคิดว่าอย่างนั้น&amp;nbsp; !@#$$%^&amp;amp; เพราะโดยปกติถึงห้องประมาณนี้ ก็ไม่เคยเจอเธอซักครั้ง&amp;nbsp;&amp;nbsp; แล้วทำไมยังอยู่รอเพื่อเอาโทรเลขให้ฉันด้วยละเนี่ยยย&amp;nbsp; (แทนที่จะสอดไว้ในช่องรับเอกสารอย่างปกติก็ได้ ;-)&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; แต่ก็ทำให้นึกว่า&amp;nbsp;มันคงเป็นอะไรที่ด่วน ๆ ละมั๊ง!!?? หรือเธอลืมไปก็ได้ว่าบริการนี้ได้ปิดตัวไปแล้ว .....และหากเราคุ้นเคยกับโทรเลข ก็พอจะทราบว่าวัตถุประสงค์ของการใช้งานจริง ๆ โดยส่วนใหญ่ที่คนใช้กันคงจะมีเรื่องด่วน และสำคัญ ;-) เธอคงเข้าใจอย่างนั้น ;-)&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; ทำให้ความรู้สึกครั้งแรกที่ฉันเคยมองเธอในมุมไม่ดีที่ไม่ช่วยเหลือฉัน ความรู้สึกนั้นหายไป และไม่ได้ติดใจเมื่อเธอยื่นเอกสารให้ เดี๋ยวเสาร์-อาทิตย์นี้บอกเธอเรื่องผนังห้องอีกครั้งก็ได้ ;-)&amp;nbsp; ฉันเลยรู้สึกว่า เธอก็เป็นคนจิตใจดีเหมือนกันนะ&amp;nbsp;ขนาดเลิกงานแล้ว ก็ยังอยู่เพื่อให้สิ่งนี้กับฉัน..... ในขณะที่ฉันซึ่งเป็นผู้รับอาจจะไม่ได้รู้สึกอะไร ;-)&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; วันนี้พี่ที่ทำงาน ได้ให้ของขวัญที่ระลึกฉัน กับน้องผู้ชายอีกคน สำหรับการการออกเดินทางไปยังที่ใหม่ ๆ&amp;nbsp;ของฉันกับน้องผู้ชาย &amp;nbsp;ก็เป็นอะไรที่น่ารัก ......ฉันไม่อยากให้รู้สึกว่า เราห่างหายกันไป ยังไงก็ยังพบเจอกันได้...แต่รู้ว่าอาจด้วยงานที่กำลังจะเริ่มต้นนี้ อาจทำให้อะไรต่อมิอะไรเปลี่ยนแปลงไป ....&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; ก็ไม่แน่นะ...บางทีคนที่เปลี่ยนไป อาจเป็นฉันก็ได้โดยโดยไม่ต้องรอเวลากับเรื่องราวใด ๆ หรือกับใคร ๆ ที่ต้องเกี่ยวข้อง&amp;nbsp;&amp;nbsp;;-) ...ขอบคุณบุรุษไปรณีย์ที่มัวแต่หลบฝน แต่สามารถนำพา Ems ถึงบ้านได้อย่างปลอดภัยในวันนี้ ;-)...ขอบคุณคนส่งตะแล๊บแก๊บ&amp;nbsp;&amp;nbsp;~!@#$%^&amp;amp;...ขอบคุณพี่ข้างล่างห้องพักที่อยู่รอแม้จะเลิกงานแล้ว เพื่อจะให้โทรเลขถึงมือฉัน ;-P...ขอบคุณพี่ที่ทำงานกับของที่ระลึกที่ได้ร่วมงานกันมา ก็เป็นอะไรที่น่ารักและทำให้ฉันรู้สึกประทับใจในหลาย ๆ คน ;-)--------------------------------------------------------ขอให้ฟ้าฝนเป็นใจ ....แม้ช่วงนี้จะไม่เป็นใจนัก ตกทุกวัน;-)เรื่องนี้เลียนแบบ ชื่อเรื่องที่ Mblog ตะกี้ตกใจมากเลยล่ะนะ 5 5 5&amp;nbsp; นึกว่าเขาไม่ให้เขียนที่นี่แล้ว ..;-( ไม่คิดว่าตัวเองเผลอไปเลือกวันผิด ....มิน่าล่ะว่าเรื่องที่เขียนหน้าหลักไม่แสดงให้เห็น&amp;nbsp; 5 5 5 ;-) สงสัยจะงง กับ Editor ที่ใหม่ จนมึน [นาน ๆ เขียนกับที่ใหม่ก็งี้แหละนะ]&amp;nbsp;เลยเก็บมางงต่อกับที่นี่ ;-)</description>
	</item>
	<item>
		<title>EMS : THAILAND POST</title>
		<guid isPermaLink="false">60122</guid>
		<link>http://www.mastonline.com/publichome/amseen/</link>
		<pubDate>5/13/2008 6:00:00 PM</pubDate>
		<description>&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; เมื่อวันเสาร์  ตื่นแต่เช้าออกไปส่งเอกสารสำคัญให้แม่ที่ไปรษณีย์คลองจั่น  เมื่อวานโทรถามแม่ว่า ได้รับเอกสารหรือยัง??? เพราะส่ง EMS ไปเมื่อวันเสาร์ น่าจะถึงแล้วนะ  แต่แม่บอกว่ายังไม่ได้รับค่ะ...ก็เลยกังวลใจว่าทำไมยังไม่ได้รับ~!@#$%^&amp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; เมื่อก่อนมักใช้เว็บของไปรษณีย์ เพื่อค้นหารหัสไปรษณีย์บ่อยครั้ง ค้นหาชุดสะสมแสตมป์ หลังจากที่ไม่ใช้งานเว็บนี้ค่อนข้างนานพอดู....เข้ามาดูวันนี้อีกที ก็มีบริการมากมาย หลายอย่าง ที่ไม่คาดคิดกับไปรณีย์ไทย... ;-)&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; และสิ่งที่คาดไม่ถึงว่าจะมีในเว็บของไปรษณีย์ คือบริการค้นหาสิ่งของฝากส่งทางไปรษณีย์ เมื่อก่อนยังไม่มีบริการนี้ค่ะ   ยังจำได้ว่าตัวเองเคยโทรไปสอบถามต้นทาง-ปลายทางให้วุ่นวายกันบ่อยครั้งเกี่ยวกับเอกสารหรือพัสดุว่าถึงปลายทางหรือยัง??!! ...ด้วยความไม่สบายใจเรื่องเอกสารบวกกับความอยากรู้ เลยเข้าไปใช้บริการนี้ดูค่ะ ;-) (ดีนะที่ยังเก็บใบเสร็จรับเงิน/ใบรับฝากจากไปรษณีย์ไว้ ;-)&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; พอเห็นบริการแบบนี้ทำให้นึกถึง การจด Domain Name  ซักหนึ่ง Domain !@#$%^&amp;  กว่าจะจดได้ก็หลายขั้นตอนอยู่เหมือนกัน  เริ่มตั้งแต่ Whois ดูว่าชื่อที่ต้องการจดมีคนจ้องจะจดหรือยัง??!!   ถ้ามีแล้วก็อดไป  ถ้ายังไม่มีใครจด ก็ต้องดูอีกว่า มีดอทอะไรที่เราอยากจะใช้เพื่อจดDomain  ;-) พอได้ปุ๊ป ก็ Register ผ่านผู้ให้บริการรับฝากจดโดเมน  ก็ต้องจ่ายค่าโดเมน ซึ่งตกราว ๆ  500 บาท/ปีต่อ 1 โดเมนเนม  กว่าโดเมนจะใช้งานออนไลน์บนอินเตอร์เน็ตได้ ก็กินเวลา ไป 1-2 วันเพื่อการ Update ทั่วโลก ถึงจะเสร็จสิ้นในการบริการ...จากนั้นเจ้าของ Domain ก็ไปต้มยำทำแกงกับ Domainตัวเองต่อไป!@#$%^&amp; ;-)&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; ไปรษณีย์ไทยก็คล้าย ๆ กันเนาะ มีหลายขั้นตอน ที่ไม่เคยรู้เลยว่า กว่าจะถึงผู้รับ ต้องผ่านอะไรบ้าง !!??   แต่วันนี้ยอมรับว่าสะดวกในการค้นหาและติดตามดีค่ะ ;-)  มาดูกันว่า EMS ที่ฉันส่งให้แม่  จะรวดเร็วทันใจประมาณไหน???     ใช้เวลากี่วัน??  จดหมายกว่าจะถึงแม่ฉัน ;-)  &amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; ผ่านขั้นตอนหลายขั้นตอนกว่าจะถึงบ้าน  ;-)&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; เมื่อวาน สถานะบอกว่าเตรียมนำจ่าย (ยังไม่ได้จ่าย;-) ...ยังไม่ได้ติดตามผลที่บ้านเลยค่ะ ว่าแม่ได้รับหรือยังในวันนี้ เพราะวันนี้ต้องเป็นวันที่จะได้รับแล้ว ;-)  ก็ถือว่าเป็นบริการติดตามผลที่ ทำให้ฉันสบายใจในระดับนึงค่ะ ว่าจดหมายไม่ตกหล่น ถึงมือผู้รับแน่นอน EMS ที่ส่งไปใช้เวลา ประมาณ 4 วัน กว่าถึงมือผู้รับ สำหรับนครศรีธรรมราชค่ะ แต่จังหวัดอื่น ๆ ไม่ทราบเหมือนกันค่ะ คงจะรวดเร็วกว่า ขึ้นอยู่กับระยะทางด้วยค่ะ    อีกอย่างขนส่งจดหมายและพัสดุทางรถยนต์ข้ามหลาย ๆ จังหวัด ความรวดเร็วเลยได้ประมาณนี้ ;-) &amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;แล้วคนส่งจดหมายที่บ้านฉัน ส่งถึงแม่หรือยังหนอ ???  ยิ่งช่วงนี้ฝนตกหนัก เกรงว่าคนส่งจะมัวแต่หลบฝนจนยังไม่ได้นำส่งตามบ้าน ก็น่าเห็นใจคนส่งด้วยเหมือนกันค่ะ ;-)...............................ฝนตกเกือบทุกวัน...ก็รักษาสุขภาพกันด้วยค่ะ ;-)............................</description>
	</item>
	<item>
		<title>วันที่ฝนตกหนัก : วันที่ปวดฟันหนึบ ๆ</title>
		<guid isPermaLink="false">60121</guid>
		<link>http://www.mastonline.com/publichome/amseen/</link>
		<pubDate>5/11/2008 7:00:00 PM</pubDate>
		<description>&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; ฝกหนักหลายชั่วโมงแล้ว..ยังไม่หยุด !! !@#$%^&amp;amp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;น้ำท่วมซอย... หิวเป็นบร้าเลย...แต่ไม่อยากลุยน้ำสกปรกอ่ะ ;-)&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; กรมอุตุก็แจ้งเตือน ภาคเหนือ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ภาคใต้ แม้แต่กทม. จะมีฝนตกหนัก 2-3 วันนี้&amp;nbsp;&amp;nbsp; เอ๊ะ!!&amp;nbsp; หรือตลอดอาทิตย์วันนี้ เริ่มจำสับสน.... ;-)&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; ด้วยความที่คิดหวังว่าฟันตัวเองขึ้นครบบริบูรณ์ ....ก็มีฟันกรามล่างซี่ในสุด..ขึ้นมาไม่หมด(รวมอยู่ในฟันที่ครบ 32;-) และยังมีความหวังว่า มันจะโผล่ขึ้นมาให้เท่าเทียมบรรดาเพื่อนฟันทั้งหลาย.... แต่ก็ดันผิดแปลกแตกต่างไม่เท่าเทียม ~!@#$%^&amp;amp;*&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;หน้าตัวเองเหมือนซาลาเปา..บวม กินอะไรไม่ค่อยได้ พูดยิ่งแล้วใหญ่ ;-) เริ่มรับรู้ถึงความปวดหนึบ ๆ ..ขึ้นมาบ้างล่ะ เคยเห็นคนอื่นเขาปวดกันว่ามันเป็นยังไง???&amp;nbsp;ตอนนี้เริ่มบอกอาการไม่ได้&amp;nbsp;อิอิ....แบบว่ามันปวดอะนะ&amp;nbsp;ไม่กล้าจะเอาอะไรใส่ปากตัวเอง&amp;nbsp; หรือแม้แต่ขยับกว้าง ๆ &amp;nbsp;;-)&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; วันนี้มีหลายสายโทรมา...ก็เลยถือโอกาสนี้ไม่ได้เจรจากับผู้ใด.....ก็เพิ่งอาจได้เจรจาเอาเมื่อตะกี้ไปนิดหน่อย..!@#$%^&amp;amp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; มัวแต่ทำอย่างอื่น...เลยลืมนึกไปว่าฝนตก&amp;nbsp; ผนังห้องมีปัญหานิดหน่อย ...&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; น้ำจากฝาผนังห้องก็รั่วซึมเอ่อล้นหัวเตียงกันอีกครั้ง ...คราวนี้ลืมสนิท.. หนังสือหลายเล่มก็เลยเปียกปอนไปด้วย..;-)&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; นอนก็ปวด.... นั่งก็ปวด...เลยนั่งเล่นเน็ตดีกว่าเพื่อฆ่าความปวด..คิดได้ไงเนี่ยยยย !@#$%^&amp;amp;* และแล้วเราก็ไปเมนต์มั่วไว้หลายบ้าน พอให้สำราญในความปวด...แล้วก็กลับมาบ่นเรื่องตัวเองที่บ้านตัวเองต่อ ;-) ------------------------------------------------------------------------กลัวหมอจะงัดฟัน...;-(..ยังไงก็ช่วยขึ้นมาให้เท่าเทียมกับซี่อื่น ๆ เถอะนะ ;-)เริ่มจะเขียนไม่รู้เรื่องแล้วเหมือนกัน....พอแค่นี้ก่อนนะบันทึก ไม่ไหวล่ะ ;-)&amp;nbsp; </description>
	</item>
	<item>
		<title>&quot;เสียงลมไผ่&quot;</title>
		<guid isPermaLink="false">60120</guid>
		<link>http://www.mastonline.com/publichome/amseen/</link>
		<pubDate>5/11/2008 3:26:00 PM</pubDate>
		<description>&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;เมื่อสมัยเด็ก ๆ ...มักได้ยินเสียงลมไผ่จากญาติพี่น้องเป่าให้ฟัง ;-) ชอบเสียงลมผ่านกระบอกไม้ไผ่ เสียงพริ้ว ดังกังวาล เพราะดี ด้วยแถวบ้านมีป่าไผ่เยอะ ก็เลยเห็นญาติพี่น้องเอามาทำเครื่องจักสาน เครื่องดนตรี ไผ่นี่ก็มีเสน่ห์เหมือนกันนะ ..และบางครั้งก็ทำให้นึกภาพ ท้องทุ่งนา, ลำคลอง, สายลม, และเสียงขลุ่ยขับกล่อม อะไรประมาณนั้น!@#$%^&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;เมื่อสมัยอยู่มัธยม 3 ก็จะมีวิชาดนตรีไทย  ..จำได้ว่า.... &quot;ขลุ่ย&quot; เป็นวิชาในดนตรีไทยที่ฉันชอบมากที่สุด มีเวลาว่างก็ฝึกเป่าเล่นกับเพื่อน ๆ ถึงแม้จะสอบผ่านบ้าง ไม่ผ่านบ้าง เสียงบอดไป ผิดเพี้ยนทำนองไป.....ก็สนุกดีในการฝึกเป่าค่ะ ;-)&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;เมื่อไม่ได้ฝึกเป่า..ก็เลยห่างหายไปอาจจะไม่มีพรสวรรค์ก็ได้..ก็เลยเปลี่ยนเป็นมาชื่นชอบ ผ่านการฟังจากการบรรเลงของผู้อื่นเสียมากกว่า   ฉันเองชื่นชอบ อาจารย์ธนิสร์ ศรีกลิ่นดี มาตั้งแต่อยู่วงคาราบาว ตอนนั้น เพลง &quot;เดือนเพ็ญ&quot; เป็นเสียงขลุ่ยที่ฉันฟังแล้ว  ชอบมาก..เพราะพริ้ว และรู้สึกว่าคนที่เป่า เป็นคนที่มีพรสวรรค์ และเก่งมาก ๆ จังหวะ ทำนอง การปล่อยลม การบังคับ แม้แต่ปลายนิ้วมือที่จับไผ่ เคลื่อนขยับตามจังหวะบรรเลงเพลง...ก็ช่างน่ามองและเคลิบเคลิ้มเสียนี่กระไร  ;-)&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;ช่วงที่ฉันสับสนกับความคิดตัวเองที่ผ่านมาเมื่อไม่นาน...ทีวีก็แทบไม่ได้ดู อินเตอร์เน็ตก็ไม่ค่อยได้เขียนเรื่องราวตัวเอง หรือมีเรื่องที่อยากเขียนก็จะข้าม ๆ ไป ....เพราะรู้สึกไม่มีความสุขกับการเขียน .....ตอนนั้นจิตใจไปหมกมุ่นครุ่นคิดกับอย่างอื่นเสียมากกว่า!!! ....แต่ก็พยามไม่ให้ตัวเองหลุดไปไกลมากนัก ก็เลยจะผ่อนคลายตัวเองด้วยการฟังดนตรีบรรเลง... ;-) ฟังเพลงสากล ดนตรีบรรเลงสากลมาเยอะแล้ว...เมื่อมาฟังดนตรีบรรเลงแนวไทยเดิม, เพื่อชีวิต ดูบ้าง.....ในช่วงที่อยู่กับความคิดตัวเอง ก็รู้สึกดีขึ้นมาบ้างเหมือนกัน ;-)&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbspปล่อยใจให้ว่าง....หลับตา ..ซึมซับ....เสียงดนตรีบรรเลงเหมือนกับอยากให้มันซึม เข้าโสตประสาท เข้าไปข้างในลึก ๆ   ถึงแม้จะมีดนตรีอื่น ๆ ประกอบร่วมด้วย  ในความชื่นชอบ เสียง&quot;ลมไผ่&quot;  ก็มักจะได้ยินแต่เสียง &quot;ลมไผ่&quot; เป็นเสียงเอก  เสียงดนตรีอื่นที่มาร่วมด้วยจึงแทบไม่ได้ยินไป ;-)&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;ใน Sky Drive ฉัน จึงมีดนตรีบรรเลง &quot;ขลุ่ย&quot; ขลุ่ยบรรเลง -- อาจาย์ธนิสร์ ศรีกลิ่นดีเมื่อก่อนจะแชร์เก็บไว้ที่อื่น... แต่รู้สึกว่าหาฟังยากหรือเปล่า ?? ก็ไม่แน่ใจ!!??  ก็เลยมารวบรวมไว้ที่เดียวกัน จัดระเบียบใหม่... อย่างน้อย ถ้าอยากจะฟังก็หาง่ายหน่อย  ;-)ลมไผ่-เพื่อชีวิต***ลมไผ่-ไทยเดิม&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; มีขลุ่ยบรรเลง เพลงหนึ่งที่ฉันมักจะฟังบ่อย ๆ คงจะเป็นเพลง &quot;อิ่มอุ่น&quot;ของคุณ ศุ บุญเลี้ยง ที่อาจารย์เอามาดัดแปลงเพื่อพัฒนาวงการขลุ่ย ไพเราะ พริ้วไหว ยิ่งบรรยากาศเงียบมาก ๆ อยู่คนเดียว... ฟังก่อนนอน... ก็จะทำให้นอนหลับสบายดี หรือฟังแล้วคิดถึงบ้าน พานน้ำตาไหล.. ก็ไม่แน่ใจได้ ;-)  ก็เป็นขลุ่ยบรรเลงเพลงหนึ่ง ในหลาย ๆ บทเพลงที่อาจารย์ ธนิสร์ ศรีกลิ่นดี นำมาบรรเลง ...ที่ฉันชื่นชอบค่ะ ;-) &amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;บางครั้งช่วงที่เราสับสน...ได้ฟังอะไรที่ผ่อนคลาย ก็ทำให้รู้สึกดีขึ้นค่ะ;-)..................................................</description>
	</item>
	<item>
		<title>ถ้าติดไข้ จะไม่ติดบล็อก เชื่อเด้ะ</title>
		<guid isPermaLink="false">60115</guid>
		<link>http://www.mastonline.com/publichome/prajapivat/</link>
		<pubDate>5/8/2008 10:15:00 PM</pubDate>
		<description>




เห็นสีสันของ &quot; รัตนะ &quot; 3 ใบแล้ว
 อยากซดน้ำองุ่น น้ำสตรอเบอรรี่ และน้ำส้มคั้นสดๆ
จังเลยยยยยย ..... ซู้ดดดด จ๊วบบบบ
04080508
</description>
	</item>
	<item>
		<title>[เพื่อนมนุษย์]</title>
		<guid isPermaLink="false">60114</guid>
		<link>http://www.mastonline.com/publichome/amseen/</link>
		<pubDate>5/8/2008 5:00:00 PM</pubDate>
		<description>...หลังจากทีติดตามข่าวเหตุการณ์ผู้ประสพภัยพิบัติในพม่า ก็พอจะทำให้ได้รับทราบแหล่งรับบริจาคหลาย ๆ ช่องทาง ไม่ว่าจะเป็นหน่วยงานราชการ,ช่อง 7 สี,ช่อง3 ตึกมาลีนนท์ ถ.พระราม 4 ชั้น G (ต่อไปเราก็หันตัวเองไปอยู่เส้นพระราม 4;-) หน่วยงานราชการอื่นๆ ที่ร่วมรับบริจาค  และนี่ก็เป็นช่องทางหนึ่งที่ตัวฉันเองมองเห็น ...วันนี้เป็นวันแรก ที่สภากาชาดไทยเปิดบัญชีพิเศษขึ้นมา  และได้ถือโอกาสชักชวนพี่ ๆ น้อง ๆ ที่ฉันรู้จัก ร่วมช่วยเหลือพวกเขาตามกำลังศรัทธา.... ;-) [: http://www.redcross.or.th/home/indexthai.php4]...ครั้งหนึ่ง สึนามิ...พัดถล่มอันดามัน  มีญาติพี่น้อง คนรู้จักได้สูญหายจากเหตุการณ์นี้!! ...ตอนนั้นจำได้ว่า... พ่อกับแม่ต้องวิ่งวุ่นเอารถยนต์ที่บ้านไปร่วมกับเหล่าอาสาสมัคร ส่งข้าวของเครื่องใช้ยารักษาโรค ไปช่วยเหลือผู้ประสพภัยกันหลายครั้ง  และญาติพี่น้องร่วมกันเพ้นท์เสื้อสึนามิขาย...เพื่อหารายได้มาช่วยเหลือคนใต้ที่เดือดร้อนด้วยกัน เพราะขณะนั้นรัฐบาลยังเข้ามาดูแลได้ไม่ทั่วถึง ;-)    ต่อมาสายธารน้ำใจจากทั่วประเทศ ทั่วโลก ก็เริ่มหลั่งไหลร่วมกันช่วยเหลือ ;-) ...ฉันเองก็ไม่อยากให้เกิดเหตุการณ์เศร้าสลดแบบนี้กับโลก กับเพื่อนมนุษย์ หรือแม้แต่ประเทศไทยเองก็เช่นกัน...ก็ไม่อยากให้เกิดเหตุการณ์ร้ายแรง .... เพราะมันหดหู่ เศร้าใจ ทุกข์ทรมาน  สภาพจิตใจของผู้คนที่ตื่นตระหนก เสียขวัญ เสียกำลังใจ รวมถึงสภาพแวดล้อม กว่าจะซ่อมแซมตัวเองและคืนฟื้นตัวได้ ก็อาจต้องใช้เวลายาวนาน..... ก็ไม่รู้จะช่วยได้อย่างไรบ้าง!!??.... แต่เอาเป็นว่าเท่าที่เราจะช่วยได้.....คนละเล็กละน้อย ข้าวสาร อาหารแห้ง เครื่องนุ่งห่ม ยารักษาโรค เงิน หรืออื่น ๆ ที่จำเป็น เพื่อเพื่อนมนุษย์ที่เกิดมาบนโลกใบเดียวกัน ;-) ...ประเทศไทยเองก็คงไม่โชคดีอย่างนี้บ่อย ๆ  เพราะสภาพแวดล้อม และโลกของเราตอนนี้เริ่มเปลี่ยนแปลงไปอย่างเห็นได้ชัดเจน  ก็ต้องเตรียมรับมือ !!  อะไรที่ไม่เคยเกิดก็อาจเกิดขึ้นได้โดยไม่คาดคิด  ความไม่ประมาท การหาวิธีการป้องกันไว้บ้าง สิ่งที่หนักก็อาจจะเบาบางลงได้ ... ก็ต้องถือว่าประเทศไทยโชคดี!!!   ที่มีประเทศเพื่อนบ้านน่ารักหลายประเทศล้อมรอบ เป็นเกราะกำบังลมแรง กำบังพายุฝน  เทือกเขาสูงใหญ่โอบล้อม ต้นไม้ใหญ่น้อยที่กั้นขวาง ทิศทางลมพายุฝน   มักลดกำลังและอ่อนแรงเมื่อย่างกลายเข้าสู่ประเทศไทย... ทำให้ไทยรอดพ้นจากสภาพดินฟ้าอากาศที่แปรปรวนหนัก ๆ มาได้หลาย ๆ ครั้ง ...ในความโชคดีเหล่านี้!!!....... เพื่อนบ้านต่างรับความสูญเสียอย่างมหาศาลกลับไป!!....การช่วยเหลือหรือบริจาคอาจจะเป็นสิ่งเล็กน้อยเป็นสิ่งที่ร่วมทำได้  ....เราเองก็เคยสูญเสียมาก่อน ....มันอาจเทียบไม่ได้กับการสูญเสียที่ยิ่งใหญ่ที่พวกเขาได้รับในขณะนี้...... สำหรับคนไทย ประเทศไทยที่ได้หยิบยื่นธารน้ำใจเข้าไปช่วยเหลือ รวมถึงประเทศอื่น ๆ เป็นเรื่องที่ดีงาม และน้ำใจเพื่อเพื่อนมนุษยชาติด้วยกัน ... เพราะอย่างน้อยประเทศพวกเขาเหล่านั้นที่ประสพเคราะห์กรรม ก็ได้มีส่วนช่วยเหลือเราทางอ้อม..เทือกเขาตะนาวศรีสูงใหญ่ติดกับพม่าที่คอยกั้นขวาง ก็เป็นเกราะกำบังพายุลมฝนอย่างดีให้ประเทศไทยรอดปลอดภัยด้วยเช่นกัน !!! ;-)</description>
	</item>
	<item>
		<title>ฆาตกรรมหมู่...</title>
		<guid isPermaLink="false">60117</guid>
		<link>http://www.mastonline.com/publichome/camelot/</link>
		<pubDate>5/7/2008 11:58:00 PM</pubDate>
		<description>      &amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;ผมเองอาจจะเป็นคนหลงใหลในความเร็ว...ในรูปแบบที่เปิดโล่ง...  &amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;...แต่มันก็แปรผันตามกับความเสี่ยง และแปรผกผันกับความปลอดภัยด้วยเช่นกัน ...!@#$%^&amp;amp;      &amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;หัวค่ำ ถนนมิตรภาพ เส้นทาง 304 ผมควบขับมอเตอร์ไซค์อยู่บนทางหลวง แห่งประวัติศาสตร์ของสงครามเวียดนาม พื้นผิวราดยางค่อนข้างดีถึงดีมาก ไม่มีหลุมบ่อให้ล้อบ่น... รถราและเขตชุมชนไม่มากนัก ...ถนนที่มีจุดมุ่งหมายสู่สนามบินอู่ตะเภา เมื่อเกือบ 40 ก่อน ตอนนี้เป็นเส้นทางเศรษฐกิจเชือมระหว่าง ภาคตะวันออกและตะวันออกเฉียงเหนือไปแล้ว    &amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;ที่ความเร็วปานกลาง 100 กิโลเมตรต่อชั่วโมง สายลมที่ไหลผ่านปะทะร่าง ต้นไม้สองข้างทางที่เคลื่อนที่ผ่านไปอย่างรวดเร็ว นี่คือความรู้สึกที่ดูผ่อนคลาย... สำหรับผม.. นอกจากเสียงลมที่โกรกผ่านแล้ว ยังมีเสียงเปาะแปะเกิดขึ้นที่หมวกกันน็อค เป็นระยะๆ ตลอดเส้นทาง คล้ายกับวัตถุบางอย่างได้ปลิวมาปะทะ  รวมทั้งบนเสื้อแจ็คเก็ตแขนยาวด้วยเช่นกัน... บางครั้งจากการปะทะก็รู้สึกเจ็บบ้างเล็กน้อย...และนี่ไม่ใช่ครั้งแรก...&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;ถึงจุดหมายปลายทาง ... ก็พบซากศพ เกลื่อนจนเปรอะไปทั้งกระจกบังหน้า และร่องรอยอีกจำนวนมากที่ติดบนเสื้อ ...นี่ก็เป็นอีกครั้งหนึ่ง ที่ผมพบโศกนาฏกรรมบนลานกว้าง เอ้ย! บนหมวกกันน็อคครับ !@#$%^&amp;amp;- - - - - - - - - - - - -ภาพจากแฟ้มภาพ ;-)- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -Version:  อเวรา โหตุ ...!  </description>
	</item>
	<item>
		<title>เริ่มต้น : เปลี่ยนแปลง: พลิกผัน </title>
		<guid isPermaLink="false">60118</guid>
		<link>http://www.mastonline.com/publichome/amseen/</link>
		<pubDate>5/6/2008 10:26:00 PM</pubDate>
		<description>...ในช่วงเดือนเมษายน  อากาศร้อนอบอ้าว